ZAWWW-2st1.2-w09.tresc-1.0-Slajd4

Z Studia Informatyczne
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Problemy przetwarzania rozproszonego

Problemy przetwarzania rozproszonego


Pewnego rodzaju wadą wyżej wymienionych technologii budowy rozproszonych aplikacji komponentowych jest sztywność powiązania zdalnych modułów ze sprzętem lub serwerami aplikacji, do których zostały przydzielone. Osoby wdrażające rozproszone aplikacje komponentowe podejmują wiążące decyzje o fizycznej lokalizacji wszystkich elementów aplikacji. Działanie takie powoduje, że każdy system aplikacyjny posługuje się zbiorem dedykowanych komputerów, nazywanym często „wyspą przetwarzania danych” (island of computing), a zasoby sprzętowe przedsiębiorstwa są podzielone (najczęściej rozłącznie) pomiędzy posiadane systemy aplikacyjne. W codziennej eksploatacji może się zdarzać, że dochodzi do przeciążenia zasobów wykorzystywanych przez jeden system aplikacyjny, podczas gdy pozostałe systemy nie są w ogóle wykorzystywane przez użytkowników.

Problem sztywnego przydziału oprogramowania do sprzętu może zostać złagodzony dzięki zastosowaniu koncepcji przetwarzania Grid Computing (przetwarzanie siatkowe, przetwarzanie gridowe, przetwarzanie sieciowe). Grid Computing postuluje, aby traktować wszystkie posiadane zasoby sprzętowe jako jeden wielki komputer wirtualny, zdolny wykonywać wszystkie dotychczasowe aplikacje, automatycznie alokując je do poszczególnych maszyn w taki sposób, aby równoważyć obciążenie maszyn oraz redukować wpływ awarii na dostępność systemów aplikacji. Najczęściej mówi się o Computational Grids, które wirtualizują zasoby obliczeniowe (procesory, pamięci operacyjne) oraz o Data Grids, które wirtualizują pamięć masową (dyski twarde, napędy CD/DVD, streamery).


<< Poprzedni slajd | Spis treści | Następny slajd >>