ZSBD-2st-1.2-w6.tresc-1.1-Slajd7

Z Studia Informatyczne
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Strategie utrzymania bufora obiektów

Strategie utrzymania bufora obiektów


Proponowane są różne strategie utrzymywania buforów obiektów właściwe dla różnych modeli przetwarzania. Strategie te różnią się momentem kopiowania obiektu z bufora stron do bufora obiektów oraz momentem realokacji zmodyfikowanego obiektu z bufora obiektów z powrotem do bufora stron.

Można wyróżnić dwie opcje momentu kopiowania obiektu z bufora stron do bufora obiektów. Pierwsza opcja zakłada, że aplikacja może korzystać tylko i wyłącznie z obiektów znajdujących się w buforze obiektów. Wymaga to natychmiastowego kopiowania obiektów z bufora stron do bufora obiektów, przy pierwszym odwołaniu do danego obiektu. Bufor obiektów powinien być w tej sytuacji dużo większy niż bufor stron. Lepsze upakowanie obiektów zmniejsza znacznie liczbę błędów stron. Opcja ta będzie optymalna dla długiego i intensywnego przetwarzania większego zbioru obiektów.

Druga opcja zakłada, że aplikacja może odwoływać się do kopii obiektów ulokowanych w buforze obiektów, jak i do oryginałów obiektów znajdujących się buforze stron. Pozwala to na utrzymywanie tylko jednej kopii obiektu albo w buforze obiektów, albo w buforze stron. W tej sytuacji obiekty są kopiowane do bufora obiektów jedynie w momencie usuwania zawierającej je strony z bufora stron, po to by następne odwołanie do danego obiektu nie spowodowało błędu strony, czyli konieczności jej powtórnego załadowania z serwera bazy danych. W tej sytuacji rozmiary buforów stron i buforów obiektów powinny być zrównoważone. Opcja ta będzie optymalna dla krótkiego przetwarzania dużych zbiorów obiektów.

Następne dwie opcje dotyczą momentu realokacji obiektu zmodyfikowanego w buforze obiektów z powrotem na właściwe miejsce na stronie w buforze stron. Pierwsza opcja zakłada, że zmodyfikowany obiekt jest umieszczany z powrotem na właściwej stronie w momencie powtórnego załadowania tej strony do bufora stron. Druga opcja polega na przesunięciu momentu realokacji, aż do czasu gdy obiekt przestanie być przetwarzany. W wypadku błędu strony, będzie to wymagać ściągnięcia tej strony z serwera bazy danych do bufora stron.

Kombinacje wymienionych opcji dają w sumie cztery potencjalne strategie utrzymania buforów obiektów. Wybór określonej strategii zależy od charakterystyki przetwarzania danej dziedziny zastosowania.


<< Poprzedni slajd | Spis treści | Następny slajd >>