ZSBD-2st-1.2-w6.tresc-1.1-Slajd4

Z Studia Informatyczne
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Architektura obiektowych baz danych

Architektura obiektowych baz danych


Model przetwarzania danych dla dziedzin zastosowań typowych dla okresu dominacji relacyjnego modelu danych polega na jednokrotnym wykonywaniu przez daną transakcję małej liczby operacji na bardzo niewielkim podzbiorze danych bardzo dużej bazy danych. Typowymi wykonywanymi operacjami w tym modelu są operacje selekcji i łączenia. W bankowym systemie informatycznym typowym przykładem jest transakcja wypłaty pieniędzy z konta obejmująca wyszukanie pojedynczej krotki reprezentującej dane konto w zbiorze setek tysięcy kont, następnie dodanie pojedynczej krotki do liczącego miliony krotek zbioru operacji bankowych i na koniec zmodyfikowanie salda w pojedynczej krotce reprezentującej konto.

Dla takiego wzorca przetwarzania właściwy model przepływu danych w architekturze klient-serwer minimalizujący wolumen transferu danych, polega na przesyłaniu w jedną stronę żądań wykonania operacji na bazie danych i w drugą stronę niewielkich przetwarzanych zbiorów danych. Przetwarzanie zapytań odbywa się w całości na serwerze bazy danych. Do klientów przez sieć komputerową docierają tylko wyniki tego przetwarzania, czyli najczęściej niewielkie podzbiory danych.

Model przetwarzania właściwy dla zastosowań typowych dla obiektowych baz danych polega intensywnym przetwarzaniu stosunkowo dużego zbioru powiązanych danych. W ramach pojedynczej sesji mają miejsce wielokrotne odwołania do tych samych obiektów. Typowymi operacjami są nawigacje między powiązanymi obiektami lub w głąb atrybutów złożonych. W systemie wspomagania projektowania przykładem są operacje projektowe polegające na cyklicznych modyfikacjach niewielkiego zbioru danych i ich weryfikacji w szerszym kontekście wszystkich powiązanych obiektów.

Dla takiego wzorca przetwarzania przedstawiony model przepływu danych nie jest optymalny. Dla pojedynczej sesji projektowej wiązałby się on z bardzo dużą liczbą żądań wykonania operacji przez serwer bazy i dodatkowo duża część tych żądań powtarzałaby się. Bardziej wydajnym rozwiązaniem jest przeniesienie funkcjonalności przetwarzania zapytań na stronę klienta serwera bazy danych. W tej sytuacji serwer bazy danych będzie przesyłał do klienta całe strony dyskowe, które następnie będą utrzymywane w lokalnym buforze stron dyskowych. Teraz wielokrotnie powtarzające się odwołania do tych samych obiektów będą obsługiwane lokalnie.


<< Poprzedni slajd | Spis treści | Następny slajd >>