Sw3.6-m8-1.2-Slajd5

Z Studia Informatyczne
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Wprowadzenie - definicja

Wprowadzenie - definicja


Termin mikrokontroler pojawił się w latach 80-tych ubiegłego wieku. Dzisiaj przez mikrokontroler rozumie się układ scalony z wyspecjalizowanym mikroprocesorem, który spełnia dwa wymienione na slajdzie kryteria. Autonomiczna praca (1) polega na tym, że w najprostszych zastosowaniach nie jest wymagane podłączanie zewnętrznych układów pomocniczych (np. zewnętrznej dodatkowej pamięci, dodatkowych układów sprzęgających, itp.). Praca w systemach kontrolno-pomiarowych (2) to jedno z wielu zastosowań mikrokontrolerów. Wymagane jest w tym przypadku posiadanie przez mikrokontroler rozbudowanego systemu komunikacji z otoczeniem. Komunikacja ta prowadzona jest przy użyciu sygnałów zarówno cyfrowych jak i analogowych. Przed wprowadzeniem określenia mikrokontroler używano terminu mikrokomputer jednoukładowy. Pierwsze mikrokomputery jednoukładowe (np. 8085 firmy Intel) zawierały w pojedynczym układzie scalonym 8-bitowy mikroprocesor (czyli wyposażone były w 8-bitową szynę danych) oraz pamięć i układy do komunikacji z otoczeniem. Obecnie standardem stały się mikrokontrolery 32-bitowe, które oprócz jednostki centralnej, pamięci i układów we/wy posiadają układy do transmisji danych, liczniki impulsów i przetworniki analogowo-cyfrowe oraz cyfrowo-analogowe. Często spotyka się mikrokontrolery z wbudowanymi programowalnymi układami logicznymi (nazywanymi układami PLD) dzięki czemu mikrokontroler stał się jeszcze bardziej uniwersalnym i ekonomiczniejszym w zastosowaniach.


<< Poprzedni slajd | Spis treści | Następny slajd >>