Sr-5-wyk-1.0-Slajd24

Z Studia Informatyczne
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Lokalizacja oparta na siedzibie

Lokalizacja oparta na siedzibie


Metoda lokalizacji oparta na wskaźnikach naprowadzających może doprowadzić do niedostępności zasobu jeżeli któryś ze wskaźników na ścieżce przestanie być dostępny. W takich sytuacjach można się wspierać (jako metodą awaryjną) wprowadzeniem siedziby (stanowiska macierzystego, ang. home location ) dla każdej jednostki. Jest to miejsce, pod którym zawsze można uzyskać informację o aktualnej lokalizacji jednostki.

Rozwiązanie oparte na siedzibie zastosowano w systemie Mobile IP umożliwiającym komunikację z przemieszczającymi się komputerami. Dla każdego mobilnego komputera przewidziano program komunikacyjny (agent siedziby), dostępny zawsze pod tym samym adresem IP. Klient komunikuje się najpierw z agentem (1), próbując uzyskać aktualny adres serwera. Agent odpowiada (2) wysyłając adres serwera. Dalsza komunikacja (3-4) odbywa się już bezpośrednio pomiędzy klientem a serwerem. Wadą tego rozwiązania w przypadku stosowania w sieciach na szeroką skalę jest konieczność przeprowadzenia dodatkowej wymiany komunikatów z siedzibą, która może być zlokalizowana w zupełnie innym miejscu niż właściwy serwer.

Inną wadą metody opartej na siedzibie jest konieczność zapewnienia niezmiennej lokalizacji siedziby i ciągłości jej istnienia. Brak dostępu do siedziby pociąga bowiem za sobą brak dostępu do docelowego komputera. Trwała zmiana lokalizacji komputera nadal wymaga utrzymywania siedziby, być może w odległym miejscu. Pewnym rozwiązaniem jest tu zastosowanie tradycyjnej usługi nazewniczej do lokalizacji siedziby. Ponieważ lokalizacja siedziby rzadko ulega zmianie, klienci mogą sobie tą informację przechowywać podręcznie, nie tracąc na wydajności.


<< Poprzedni slajd | Spis treści | Następny slajd >>