Sr-5-wyk-1.0-Slajd14

Z Studia Informatyczne
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Przykład hierarchii systemu DNS

Przykład hierarchii systemu DNS


Przestrzeń nazw systemu DNS (ang. Domain Name Service ) podzielona jest na strefy (ang. zones ). Każda strefa jest obsługiwana przez oddzielny serwer nazw. Wymaga się, aby każda strefa miała przynajmniej jeden serwer zapasowy, który jest repliką serwera podstawowego. Serwery obsługujące nazwy wyższych poziomów mają większą liczbę kopii dla zwiększenia ich dostępności, gdyż awaria takiego serwera mogłaby pociągać za sobą niemożliwość przetłumaczenia nazw pochodzących z dużej części przestrzeni nazw.

Efektywność dostępu do danych zapewnia się w dużej mierze poprzez stosowanie pamięci podręcznych we wszystkich serwerach nazw. Jest to szczególnie istotne w odniesieniu do serwerów obsługujących główne strefy lub strefy znajdujące się wysoko w hierarchii. Do serwerów takich potencjalnie kierowanych może być bardzo wiele zapytań ze względu na dużą liczbę podlegających im nazw. Ze względu jednak na dużą stabilność odwzorowań znajdujących się wysoko w hierarchii, dane te mogą być przez długi czas buforowane w innych serwerach niższego poziomu. W ten sposób redukowana jest liczba zapytań kierowanych do głównych serwerów.

Awarie serwerów nazw w warstwie kierowniczej są odczuwalne głównie przez użytkowników znajdujących się w danej jednostce organizacyjnej i ewentualnie ich klientów. W tym przypadku nacisk kładzie się raczej na efektywność pracy takiego serwera niż na jego dostępność, która jest gwarantowana przez lokalnego administratora. Efektywność należy tu jednak uzyskiwać głównie poprzez instalację oprogramowania na szybkim komputerze i zapewnienie dobrej łączności, gdyż intensywne stosowanie pamięci podręcznych w przypadku często zmieniających się danych może nie dać dobrych rezultatów.


<< Poprzedni slajd | Spis treści | Następny slajd >>