ZSBD-2st-1.2-w9.tresc-1.5-Slajd8

Z Studia Informatyczne
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Przechowywanie dokumentów XML (2/3)

Przechowywanie dokumentów XML (2/3)


W przypadku wykorzystywania obiektowych lub relacyjnych baz danych, można przechowywać dokumenty XML w postaci zdekomponowanej. Dekompozycja polega na podziale dokumentu XML na mniejsze fragmenty, i przechowywanie ich w schemacie relacyjnym i obiektowych pozwalającym na późniejsze odtworzenie oryginalnej postaci dokumentu XML. Aby dekompozycja mogła być zrealizowana konieczna jest wcześniejsza znajomość struktury dokumentów XML i stworzenie schematów relacyjnych lub obiektowych zgodnych z tą strukturą. Przykładem dekompozycji dokumentu XML przedstawionego na slajdzie może być zawartość tabeli EMP w postaci również przedstawionej na slajdzie.

Dzięki elastyczności dokumentów XML możliwe jest mapowanie zarówno baz danych relacyjnych jak i obiektowych na postać dokumentów XML. Mapowanie takie jest stosunkowo powszechne i daje możliwość udostępniania zawartości baz danych w postaci dokumentów XML. Przykładem standardu, który zajmuje się między innymi regułami dotyczącymi mapowania baz danych relacyjnych na dokumenty jest SQL/XML.

Mapowanie odwrotne, tzn. dokumentów XML na postać relacyjną lub obiektową, jest zagadnieniem nieco bardziej złożonym aczkolwiek i w tym przypadku mamy do dyspozycji konkretne rozwiązania, które wykorzystywane są dla przykładu przy budowie generatorów schematów. Mapowanie dokumentów XML na struktury obiektowe określane jest wiązaniem danych XML (ang. XML data binding ). Mapowanie dokumentów XML na zawartość relacji może mieć różną postać:

1. Mapowanie strukturalne – możliwe jest tylko w przypadku znajomości struktury dokumentów XML. Istniejący schemat w bazie danych pozwala na przechowywanie tylko dokumentów zgodnych z tą strukturą. Przykładami takiego mapowania są przykładowo podejścia STORED czy XORator.

2. Mapowanie niestrukturalne – w tym przypadku nie jest konieczna znajomość struktury dokumentu ani jego schematu. Istniejący schemat w bazie danych pozwala na przechowywanie dokumentów o zróżnicowanej strukturze wewnętrznej. Propozycjami takiego mapowania dokumentów XML na zawartość tabel są przykładowo podejścia: Edge, XParent czy XRel.



<< Poprzedni slajd | Spis treści | Następny slajd >>