ZAWWW-2st1.2-w09.tresc-1.0-Slajd14

Z Studia Informatyczne
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Architektura SETI@home

Architektura SETI@home


Dane źródłowe, zbierane z szybkością 5Mbps w paśmie 1.42 GHz (pasmo wodoru), są zapisywane na taśmach i transportowane do Uniwersytetu Berkeley w Kalifornii. Tam sygnał jest dzielony na fragmenty podpasma szerokości 1 kHz i długości 20s, nazywane jednostkami pracy (work unit), które są zapisywane w bazie danych, a następnie dystrybuowane wśród komputerów biorących udział w projekcie. Zainstalowana wcześniej na każdym z tych komputerów aplikacja klienta SETI@home pobiera jednostkę pracy, przetwarza ją, a wyniki odsyła przez Internet do Uniwersytetu Berkeley. Następnie aplikacja klienta może pobrać i przetwarzać kolejną jednostkę pracy. Aplikacje klientów nie komunikują się między sobą. Są zaimplementowane dla 175 platform systemowych w formie wygaszacza ekranu, procesu tła lub aplikacji graficznej. W przetwarzaniu jednostek pracy stosuje się także niewielką redundancję, w wyniku której pojedyncza jednostka jest przetwarzana dwa lub trzy razy przez różnych klientów. Celem redundancji jest wykrycie i wyeliminowanie wyników generowanych przez uszkodzonych lub fałszywych klientów.

Przetwarzanie sygnału przez aplikację klienta SETI@home ma na celu wykrycie jednego z czterech rodzajów wzorców: impulsów wzrostu mocy sygnału, wąskopasmowych sygnałów gaussowskich, sygnałów pulsujących lub potrójnych impulsów wzrostu mocy sygnału o tej samej częstotliwości (trypletów). Wzorce odkryte przez aplikacje klientów, po dostarczeniu do odbiorczej bazy danych Uniwersytetu Berkeley, poddawane są dalszej analizie, której celem jest eliminacja sygnałów pochodzenia ziemskiego. Przez wszystkie lata realizacji projektu nie znaleziono żadnego wzorca pochodzenia pozaziemskiego.


<< Poprzedni slajd | Spis treści | Następny slajd >>