Sr-5-wyk-1.0-Slajd22

Z Studia Informatyczne
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Lokalizacja — proste rozwiązania

Lokalizacja — proste rozwiązania


Lokalizację jednostek można przeprowadzić z wykorzystaniem rozgłaszania , o ile warstwa komunikacyjna umożliwia wykonywanie takiej operacji. Rozgłoszona wiadomość dociera do wszystkich jednostek, a odpowiada tylko ta, która spełnia określone w rozgłoszeniu warunki. Przykładem zastosowania tego podejścia jest protokół ARP (ang. Address Resolution Protocol ) mający na celu uzyskanie niskopoziomowego adresu komputera (adres z warstwy łącza danych) na podstawie jego adresu IP. Adres IP wysyłany jest w komunikacie rozgłoszeniowym i odpowiedź wysyłana jest tylko przez komputer, który faktycznie korzysta z tego adresu.

Rozgłaszanie staje się nieefektywne w przypadku dużych sieci, ponieważ angażuje wszystkie komputery i blokuje na pewien czas możliwość komunikacji wszystkich komputerów. Pewnym rozwiązaniem tego problemu jest zastosowanie częściowego rozgłaszania czyli rozsyłania (ang. multicast ). Rozesłanie wiadomości oznacza wysłanie jej do określonej grupy odbiorców. Istnieją protokoły w sieci Internet umożliwiające rozsyłanie wiadomości w skali całego globu. Mechanizm ten można wykorzystać do lokalizacji komputerów firmowych, które dołączając się do sieci uzyskują dynamicznie adresy IP. Każdy z komputerów po uzyskaniu dostępu do sieci może dołączyć się do odpowiedniej grupy rozgłoszeniowej, co umożliwi późniejsze wysłanie do tej grupy pytania lokalizacyjnego.

Mechanizm rozgłaszania/rozsyłania można wykorzystać również do lokalizacji najbliższej kopii danych. Odpowiedź na komunikat rozgłoszeniowy wysyłana będzie w tym przypadku przez wiele serwerów, ale istotna będzie kolejność odbioru tych wiadomości. Można założyć, że komputer który odpowie jako pierwszy jest najbliższy (lub najmniej obciążony).

Innym prostym rozwiązaniem problemu lokalizacji są wskaźniki naprowadzające (ang. forward pointers ). Mechanizm ten polega na pozostawianiu w starej lokalizacji wskaźnika do nowej lokalizacji. Poszukiwanie jednostki sprowadza się wtedy do przejścia całego łańcucha wskaźników, aż dotrze się do właściwej jednostki. Rozwiązanie to jest bardzo proste koncepcyjnie i realizacyjnie, ale ma kilka wad. Łańcuch wskaźników może się bardzo wydłużyć, co spowoduje nieakceptowalne wydłużenie czasu oczekiwania na odpowiedź. Inna wada to konieczność przechowywania wskaźników w poszczególnych węzłach przez cały czas funkcjonowania systemu. W końcu rozwiązanie to może, w przypadku utraty któregoś ze wskaźników, doprowadzić do nieosiągalności jednostki.


<< Poprzedni slajd | Spis treści | Następny slajd >>