ZSBD-2st-1.2-w4.tresc-1.1-Slajd20

Z Studia Informatyczne
Wersja z dnia 16:22, 11 sie 2006 autorstwa PKrzyzagorski (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Trwałość danych

Trwałość danych


W obiektowych bazach danych powstałych jako rozwinięcie języków obiektów jest potrzebny dodatkowy mechanizm utrwalania w bazie danych wybranych obiektów tworzonych przez obiektowe aplikacje bazy danych. W świecie systemów relacyjnych programiści tworzący aplikacje bazy danych muszą korzystać z dwóch języków o diametralnie różnej filozofii. Po pierwsze z języka dostępu do trwałych danych składowanych w bazie danych, na przykład języka SQL i po drugie z języka służącego do budowy funkcjonalności i interfejsu aplikacji. Jednym z celów budowy obiektowych baz danych była jednorodność języka służącego do pisania logiki przetwarzania aplikacji i dostępu do bazy danych. Aby ten cel osiągnąć poszukiwane rozwiązania muszą spełniać pięć podstawowych wymagań.

Pierwszym wymaganiem jest by aplikacje baz danych mogły równolegle tworzyć i przetwarzać zarówno zwykłe nietrwałe lokalne obiekty aplikacji, jak i obiekty trwałe, składowane w bazie danych.

Drugie wymaganie postuluje by własność trwałości dotyczyła pojedynczych obiektów, a nie całych klas obiektów. Oznacza, to że wystąpienia tej samej klasy mogą być zarówno trwałe jak i nietrwałe. Wymaganie to istotnie różni modele obiektowy i relacyjny. W modelu relacyjnym równolegle funkcjonują dwa systemy typów danych to jest trwałe relacje i lokalne dane aplikacji.

Trzecie wymaganie ma pozwolić by można było tworzyć trwałe wystąpienia dowolnych klas definiowanych przez użytkowników, a nie tylko wyróżnionych klas systemowych. W praktyce, klasy dla których chcemy tworzyć trwałe wystąpienia, muszą być wywiedzione z wyróżnionych klas systemowych o dodatkowej wymaganej funkcjonalności.

Czwarte wymaganie postuluje by konstrukcje języka obiektowego zastosowanego do budowy aplikacji bazy danych nie rozróżniały obiektów trwałych i nietrwałych. To znaczy, że sposób przetwarzania trwałych i nietrwałych wystąpień tej samej klasy ma być taki sam.

Ostatnim wymaganiem jest by obiekty w ciągu swojego życie mogły wielokrotnie przechodzić między trwałym i nietrwałym obszarem składowania.


<< Poprzedni slajd | Spis treści | Następny slajd >>