ZSBD-2st-1.2-w4.tresc-1.1-Slajd18

Z Studia Informatyczne
Wersja z dnia 16:22, 11 sie 2006 autorstwa PKrzyzagorski (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Tożsamość danych(1)

Tożsamość danych(1)


Cechą relacyjnego modelu danych jest identyfikacja danych poprzez wartość. W przeciwieństwie do danych przetwarzanych w proceduralnych językach programowania, pojedyncze krotki w bazie danych nie mają przypisanych żadnych symbolicznych nazw. Przez nazwę identyfikowalne są jedynie całe relacje. Również fizyczna lokalizacja krotek w pamięci dyskowej nie jest podstawą do ustalenia ich tożsamości. Fizyczna reorganizacja danych może się bowiem wiązać z realokacją krotek w pamięci dyskowej.

Jedyną cechą danych do której można się odwołać wyszukując ich w bazie danych są ich wartości. Zapytania w relacyjnych bazach danych wyrażane w języku SQL opierają się na wyrażeniach logicznych odwołujących się do wartości wybranych atrybutów krotek. Pokazuje to przykład na slajdzie, w którym w zbiorze Płatników są wyszukiwane osoby, dla których wartość atrybutu Nazwisko jest równa stałej tekstowej „Nowak”. W sytuacji gdy atrybuty, do których odwołuje się zapytanie nie mają cechy unikalności identyfikacja poprzez wartość nie jest jednoznaczna. W podanym przykładzie, aż trzy osoby noszą nazwisko Nowak. Dla jednoznacznej identyfikacji danych schematy relacji muszą posiadać atrybuty o własności klucza podstawowego. Dopiero odwołanie się w zapytaniu do wartości klucza podstawowego gwarantuje jednoznaczność identyfikacji i pozwala na dostęp do pojedynczych krotek.


<< Poprzedni slajd | Spis treści | Następny slajd >>