ZSBD-2st-1.2-lab8.tresc-1.3-Slajd10

Z Studia Informatyczne
Wersja z dnia 10:32, 10 sie 2006 autorstwa PKrzyzagorski (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Tablice o zmiennej długości – SQL

Tablice o zmiennej długości – SQL


Na slajdzie przedstawiono użycie tablic o zmiennej długości z poziomu SQL. Z perspektywy języka SQL tablice o zmiennej długości są atomowymi wartościami – nie ma możliwości dostępu do pojedynczych elementów składowanych wewnątrz kolekcji tego typu, ani też nie działają żadne metody. Przeanalizujmy obecnie przykłady przedstawione na slajdzie. Polecenie (1) tworzy typ obiektowy DZIENNY_POMIAR reprezentujący wyniki dziennych pomiarów temperatury. Wartości pomiarów są składowane w kolekcji zapisanej w atrybucie WARTOSCI_POMIAROW. Polecenie (2) tworzy tabelę obiektową pozwalającą na składowanie obiektów typu DZIENNY_POMIAR, a polecenia INSERT na przykładzie (3) wstawiają do tej tabeli dwa obiekty reprezentujące pomiary, które zawierają kolekcję. Jak łatwo zauważyć, podano dwa parametry aktualne dla konstruktora atrybutowego typu obiektowego DZIENNY_POMIAR. Pierwszy parametr konstruktora odpowiada dacie pomiaru i dlatego jako parametr aktualny podano wywołanie funkcji TO_DATE zwracającej datę. Drugi parametr odpowiada atrybutowi WARTOSCI_POMIAROW, który przechowuje kolekcję. Aby wstawić jakąś konkretną kolekcję, umieszczono w tym miejscu wywołanie konstruktora kolekcji, który poznaliście państwo przy okazji omawiania tablic o zmiennej długości w PL/SQL. ...


<< Poprzedni slajd | Spis treści | Następny slajd >>