Teoria informacji/TI Ćwiczenia 12

Z Studia Informatyczne
< Teoria informacji
Wersja z dnia 17:17, 23 sie 2006 autorstwa Stromy (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Druga zasada termodynamiki

Druga zasada termodynamiki w fizyce brzmi następująco:

W układzie zamkniętym w dowolnym procesie entropia nigdy nie maleje.

Pokażemy tutaj że jak prawo to wiąże się z pojęciami z teorii informacji.

W mechanice statystycznej, entropia układu jest definiowana przy pomocy identycznego wzoru jak entropia Shannona, gdzie konkretnym wartościom zmiennej losowej odpowiadają pojedyncze mikrostany układu. Każdy mikrostan opisuje wszystkie parametry układu mające wpływ na jego dalszą ewolucję. Oznacza to że stan układu w przyszłości zależy wyłącznie od stanu aktualnego, niezależnie od tego w jaki sposób stan aktualny został uzyskany. Dzięki temu zachowanie układu izolowanego w czasie możemy modelować za pomocą łańcucha Markowa . Okazuje się że entropia w takim modelu nie zawsze rośnie, ale można wskazać warunki dla których tak się dzieje.


Ćwiczenie 1 [Jednostajny rozkład stacjonarny]

Załóżmy że rozkład stacjonarny procesu Markowa jest jednostajny (prawdopodobieństwa wszystkich mikrostanów są równe).

W takim przypadku cały układ dąży do stanu jednostajnego i jego entropia dąży do maksymalnej. Udowodnij że w takiej sytuacji dla dowolnego stanu początkowego i dowolnej ilości kroków zachodzi .


Ćwiczenie 2 [Entropia przyszłości]

Załóżmy że układ znajduje się w stanie stacjonarnym, a więc nie zmienia się w czasie. Udowodnij że rośnie razem z (a więc przewidywanie przyszłości jest tym trudniejsze, im dalszą

przyszłość chcemy przewidzieć).


Ćwiczenie 3 [Entropia przyszłości - c.d.]

Znajdź przykład dla którego w nie zawsze rośnie razem z .


Ćwiczenie 4 [Strzałka czasu]

Niech będzie stacjonarnym procesem Markowa. Pokaż że

Czyli mając dany stan układu w kolejnych krokach, równie trudno jest obliczyć stan układu w przyszłości, jak

jego stan w przeszłości.


Ćwiczenie 5 [Tasowanie kart]

Niech T oznacza tasowanie (permutację) talii kart, X oznacza początkowe ich ułożenie, a TX oznacza ułożenie kart po zaaplikowaniu tasowania T do X. Pokaż że jeśli wybór T i X jest niezależny, to