Procedury i funkcje

Z Studia Informatyczne
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Procedury i funkcje stanowią podstawową konstrukcję programistyczną umożliwiającą modularyzację programu. Wiemy, że programy komputerowe mogą mieć dziesiątki, czy setki tysięcy wierszy kodu, więc zapanowanie nad tak potężnymi tekstami graniczyłoby z cudem. Konieczne staje się wyodrębnianie fragmentów kodu, stanowiących logiczną całość i poprzez odpowiedzie nazywanie ich, doprowadzenie do tego, że czytając tekst programu nie będziemy wchodzili od razu w szczegóły implementacji, a poprzez nazwę sugerującą rolę ukrytego fragmentu kodu będziemy się mogli zorientować, co spowoduje jego wykonanie.

Poza tą fundamentalną cechą procedur, nie mniej ważną jest możliwość jednokrotnego zapisania ciągu rozkazów, który może yć wielokrotnie używany. Korzystaliśmy z tej możliwości np. już przy zadaniach o flagach: polskiej i holenderskiej. Napis Z(i,j) traktowaliśmy, jako skrót sekwencji zamieniającej zawartości pól i-tego i j-tego. Zauważmy, że nie tylko nazywamy pewne sekwencje rozkazów, ale umożliwiamy też parametryzację niektórych zmiennych. W tym przypadku kod zamiany dwóch elementów jest bardzo podobny, niezaleznie od tego, dla jakich indeksów dokonujemy zamiany.

Dodatkowo jeszcze zyskujemy możliwość rekurencyjnego definiowania kodu, gdy potrafimy wyrazić rozwiązanie w zależności od innych wartości zmiennych, które są parametrami. Przykładowo w zadaniach o największym wspólnym dzielniku mieliśmy możliwość zdefiniowania wartości (a,b) w zależności od mniejszych wartości argumentów.

Procedury