CWGI Moduł 9

From Studia Informatyczne

Enlarge
Enlarge
5.1 Tworzenie rysunków z pojedynczym widokiem (obszar modelu)

Proces tworzenia i rysowania i drukowania pliku rysunku w obszarze modelu różni się znacznie od procesu stosowanego w rysowaniu ręcznym. W programie AutoCAD dostępne są dwa równoległe środowiska reprezentowane na kartach Model i kartach układu. Karty te znajdują się na dole obszaru rysunku. Jeśli zamierzasz utworzyć dwuwymiarowy rysunek zawierający jeden widok, możesz utworzyć cały rysunek wraz z opisem w obszarze modelu, nie używając karty układu. Jest to tradycyjna metoda tworzenia rysunków w programie AutoCAD. Jest to prosta metoda, ale ma następujące ograniczenia

  • Jest odpowiednia tylko dla rysunków dwuwymiarowych
  • Nie obsługuje wielu widoków ani ustawień warstwy zależnych od widoku
  • Skalowanie opisu i tabeli wymaga obliczeń

Za pomocą tej metody można zawsze rysować obiekty geometryczne w pełnej skali (1:1) a tekst, wymiary i inne opisy w skali, która nada odpowiedni rozmiar, kiedy rysunek zostanie wydrukowany. Jeżeli rysunek jest tworzony i drukowany w obszarze modelu, należy określić i zastosować współczynnik skali dla obiektów opisu przed rozpoczęciem drukowania. Rysować i drukować można w całości w obszarze modelu. Metoda ta dotyczy głównie dwuwymiarowych rysunków o pojedynczym widoku. W przypadku tej metody używany jest następujący proces:

  • Określanie jednostki miary (jednostek rysunku) rysunku.
  • Określanie stylu wyświetlania jednostki rysunku.
  • Przeliczanie u ustawianie skali dla wymiarów, opisów i bloków.
  • Rysowanie w pełnej skali (1:1) w obszarze modelu.
  • Tworzenie opisu i wstawianie bloków w obszarze modelu.
  • Drukowanie rysunku we wcześniej ustalonej skali.

Przed rozpoczęciem rysowania w obszarze modelu określ jednostki miary (jednostki rysunku), które mają zostać użyte. Należy zdecydować, jakim wartościom jednostki odpowiadają calom, milimetrom, kilometrom lub innym jednostkom miary. Podczas rysowania niewielkiego elementu jedna jednostka rysunku może oznaczać jeden milimetr. Podczas rysowania mapy terenu jedna jednostka może oznaczać jeden kilometr. Po określeniu jednostki rysunku dla rysunku należy określić styl wyświetlania jednostki rysunku, określający rodzaj i dokładność jednostki. Wartość np. 14,5 może być wyświetlana jako 14,500, 14-1/2 lub 1'2-1/2. Styl wyświetlania jednostek rysunku określa się za pomocą polecenia JEDN. Domyślnym rodzajem jednostek rysunku są jednostki dziesiętne. Przed rozpoczęciem rysowania powinno się ustawić skalę dla wymiarów, opisów i bloków w rysunku. Wcześniejsze ustalenie skali tych elementów zapewnia poprawność ich rozmiarów podczas drukowania końcowego rysunku. Należy wprowadzić skalę dla następujących obiektów:

  • Tekst. Ustal wysokość tekstu podczas tworzenia go lub określ stałą wysokość tekstu w stylu tekstu(STYLE).
  • Wymiary. Określ skalę wymiarów w stylu wymiarowania (WYMSTYL) lub za pomocą zmiennej systemowej DIMSCALE.
  • Rodzaje linii. Skalę dla nieciągłych rodzajów linii należy ustalić za pomocą zmiennych systemowych CELTSCALE i LTSCALE.
  • Wzory kreskowania. Skalę dla wzorów kreskowania należy ustalić w oknie dialogowym Kreskowanie i wypełnienie (GKRESKUJ) lub za pomocą zmiennej systemowej HPSCALE.
  • Bloki. Skalę dla wstawianych bloków można określić podczas wstawiania lub poprzez określenie skali wstawiania w oknie dialogowym Wstaw (WSTAW) lub w DesignCenter (ADCENTER). Zmienne systemowe używane do wstawiania bloków to INSUNITS, INSUNITSDEFSOURCE oraz INSUNITSDEFTARGET. Dotyczy to również obramowania tabeli rysunku.

Jeśli rysunek ma być drukowany z karty Model, należy obliczyć dokładny współczynnik skali poprzez konwersję skali rysunku do współczynnika 1:n. Jest to stosunek jednostek wydruku do jednostek rysunku, które reprezentują rzeczywiste wymiary obiektów podczas rysowania. Na przykład jeśli planowany jest wydruk w skali 1/4 cala = 1 stopa, należy w następujący sposób obliczyć współczynnik skali 48: 1/4 = 12 1 = 12 x 4 1 (jednostka wydruku) = 48 (jednostki rysunku) Stosując to samo obliczenie, współczynnik skali dla 1 centymetra = 1 metr wynosi 100,, a współczynnik skali dla 1 cala = 20 stóp wynosi 240. Przykładowe współczynniki skali architektonicznej w tabeli, których można użyć do obliczania wysokości tekstu w obszarze modelu.

Skala 1 cm = 1 mWspółczynnik skali 100Aby wydrukować tekst w skali 3 mmUstaw rozmiar tekstu 30 cm
1/8 = 1'-0961/812
3/16 = 1'-0641/88
1/4 = 1'-0481/86
3/8 = 1'-0321/84
1/2 = 1'-0241/83
3/4 = 1'-0161/82
1 = 1'-0121/81.5
1 1/2 = 1'-081/81.0

Podczas pracy w jednostkach metrycznych można drukować na arkuszu o wymiarach 210 x 297 mm (format A4), ze współczynnikiem skali 20. Granice siatki oblicza się w następujący sposób: 210 x 20 = 4200 mm 297 x 20 = 5900 mm



Enlarge
5.2 Tworzenie układów wielowidokowych (obszar papieru)

Dostępne są dwa różne środowiska pracy lub obszary, w których można tworzyć obiekty na rysunku. Standardowo model zbudowany z obiektów geometrycznych tworzony jest w obszarze trójwymiarowym zwanym obszarem modelu. Wynikowy układ określonych widoków i opisów modelu zostaje utworzony w dwuwymiarowym obszarze zwanym obszarem papieru. Obszary te dostępne są z poziomu dwóch lub więcej kart znajdujących się na dole obszaru rysunku: karty Model i jednej lub więcej kart układu. Karty te mogą być ukryte; pojawiają się wtedy jako przyciski na pasku stanu u dołu w środku okna aplikacji. Pracując w karcie Model, można narysować model przedmiotu w skali 1:1. Pracując w karcie układu, można umieścić jedną lub więcej rzutni, wymiarów i opisów oraz tabelkę rysunkową do reprezentowania arkusza rysunku. Na karcie układu każda rzutnia układu przypomina ramy obrazka zawierającego fotografię modelu. Każda rzutnia układu zawiera widok modelu w skali i położeniu, które zostały wcześniej określone. Ponadto można określić, które warstwy są widoczne w każdej z rzutni układu. Po zorganizowaniu układu można wyłączyć warstwę, która zawiera obiekty rzutni układu. Widoki są nadal widoczne i można drukować układ, nie wyświetlając granic rzutni. Korzystając z karty Układ celem przygotowania rysunku do wydruku, musisz wykonać serię czynności. Przedmiot rysunku projektuje się w karcie Model (w obszarze modelu) i przygotowuje do wydruku w karcie Układ (w obszarze papieru). Na dole okna rysunku znajduje się jedna karta Model i jedna lub więcej kart układu. Opis procesu Przygotowując układ, zwykle musisz przejść przez następujące etapy:

  • Utwórz model swojego tematu w karcie Model.
  • Kliknij kartę układu.
  • Określ ustawienia strony układu (np. dostępnym z menu podręcznego Menedżerem ustawień strony...), takie jak urządzenie drukujące, rozmiar papieru, obszar i skala wydruku oraz orientacja rysunku.
  • Wstaw do układu tabelkę rysunkową (chyba że rozpoczynasz od szablonu rysunku, który posiada już tabelkę rysunkową).
  • Utwórz nową warstwę dla rzutni układu.
  • Utwórz rzutnie układu i rozmieść je w układzie.
  • Ustaw orientację, skalę i widoczność warstwy dla widoku w każdej z rzutni układu.
  • Dodaj wymiary i adnotacje zgodnie z potrzebami.
  • Wyłącz warstwę zawierającą rzutnie układu.
  • Wydrukuj układ.

Tworząc układ, możesz wykorzystać informacje z istniejącego szablonu. Szablon układu jest arkuszem zaimportowanym z pliku DWG lub DWT. Tworząc układ, możesz wykorzystać informacje z istniejącego szablonu. W programie są przykładowe szablony układu, które mogą być wykorzystane przy projektowaniu nowego środowiska układu. Obiekty obszaru papieru oraz ustawienia strony w istniejącym szablonie zostaną użyte w nowym układzie. W ten sposób obiekty układu, w tym również wszystkie obiekty rzutni, zostaną wyświetlone w obszarze papieru. Można zostawić dowolne obiekty istniejące w importowanym szablonie lub je usunąć. Obiekty obszaru modelu nie zostaną zaimportowane. Szablony układów mają rozszerzenie .dwt. Do bieżącego rysunku można zaimportować szablon układu lub układ z dowolnego rysunku lub szablonu rysunku. Każdy rysunek może być zapisany jako szablon rysunku (plik DWT), łącznie ze wszystkimi obiektami i ustawieniami układu. Układ można zapisać w nowym pliku DWT, wybierając opcję Zapisz jako polecenia ARKUSZ. Plik szablonu zostanie zapisany w katalogu plików szablonów rysunkowych zgodnie z definicją podaną w oknie dialogowym Opcje, w karcie Pomoc techniczna. Szablon układu posiada rozszerzenie dwt lub .dwg, podobnie jak plik szablonu lub plik rysunku, ale nie zawiera wielu informacji zbędnych dla układu. Podczas tworzenia nowego szablonu układu wszelkie nazwane obiekty, takie jak bloki, warstwy i style wymiarowania używane w układzie, są zapisywane wraz z szablonem. Przy importowaniu tego szablonu do nowego układu tabele definicji są importowane jako część ustawień układu. Zaleca się, aby przy tworzeniu nowego szablonu arkusza korzystać z opcji Zapisz jako polecenia ARKUSZ. Gdy korzystasz z opcji Zapisz jako, nieużywane elementy tabeli definicji nie zostają zapisane z plikiem; nie są dodawane do nowego układu, do którego importowany jest szablon. Podczas wstawiania układu z rysunku lub szablonu, który nie został utworzony za pomocą opcji Zapisz jako polecenia ARKUSZ, elementy tabeli definicji używane w rysunku, ale nie w układzie, zostaną wstawione wraz z układem. Aby wyeliminować niepotrzebne elementy tabeli definicji, użyj polecenia USUŃ. Używając funkcji DesignCenter™, można przeciągnąć układ wraz z obiektami z dowolnego rysunku do bieżącego rysunku. Jeśli do wstawiania układu do rysunku używasz DesignCenter, tworzony jest nowy układ, zawierający wszystkie obiekty obszaru papieru, tabele definicji oraz definicje bloku z arkusza źródłowego. Niepotrzebne obiekty obszaru papieru można usunąć. Aby wyeliminować wszelkie niepotrzebne informacje tabeli definicji z nowego układu, użyj polecenia USUŃ.



Enlarge
5.2.1 Praca z obszarem modelu i obszarem papieru

W obszarze modelu można narysować model w skali 1:1 i zdecydować, czy dana jednostka oznacza jeden milimetr, jeden centymetr, jeden cal, jedną stopę albo jakąkolwiek inną dogodną lub zwyczajowo przyjętą jednostkę. Na karcie Model można przeglądać i edytować obiekty obszaru modelu. Kursor w formie krzyża nitkowego jest aktywny w całym obszarze rysunku. W obszarze modelu można także definiować nazwane widoki, wyświetlane w rzutniach układu. Karty Układ (Arkusz) umożliwiają dostęp do obszaru zwanego obszarem papieru. W obszarze papieru można umieścić tabelkę rysunkową, utworzyć rzutnie układu do wyświetlenia widoków, zwymiarować rysunek i dodawać opisy. W obszarze papieru jedna jednostka reprezentuje jednostkę na papierze na drukowanym arkuszu. Jednostki będą w milimetrach albo w calach, w zależności od ustawień drukowania na danym ploterze. W karcie układu można również przeglądać i edytować obiekty obszaru papieru, takie jak rzutnie układu i tabelki rysunkowe. Można również przesunąć obiekt (np. linię odniesienia lub tabelkę rysunkową) z obszaru modelu na obszar papieru (i na odwrót). Kursor w formie krzyża nitkowego jest aktywny w całym obszarze układu. Karty te mogą być ukryte; pojawiają się wtedy jako przyciski na pasku stanu u dołu w środku okna aplikacji. Aby wyświetlić te karty, kliknij prawym przyciskiem myszy przycisk Model lub układ i kliknij Wyświetl karty układu i modelu w menu podręcznym. Standardowo nowy rysunek uruchamia się z dwiema kartami układu: Układ1 i Układ2. Jeżeli użyjesz szablonu rysunku lub otworzysz istniejący rysunek, karty układu w rysunku mogą się różnie nazywać. Nową kartę układu można utworzyć przy użyciu jednej z poniższych metod:

  • Dodaj nową kartę układu bez żadnych ustawień (np. z menu podręcznego poleceniem Nowy arkusz, lub z menu górnego poleceniem Wstaw: Układ: Nowy układ), a następnie określ ustawienia w Menedżerze ustawień wydruku.
  • Skorzystaj z Kreatora Utwórz układ (z menu górnego poleceniem Wstaw: Układ: Kreator Utwórz układ, lub Narzędzia: Kreatory: Utwórz układ...), aby utworzyć układ i określić ustawienia.
  • Skopiuj kartę układu i jej ustawienia z bieżącego pliku rysunku.
  • Zaimportuj kartę układu z istniejącego pliku szablonu (np. z menu podręcznego poleceniem Z szablonu..., lub z menu górnego poleceniem Wstaw: Układ: Układ z szablonu...) rysunku (DWT) lub pliku rysunku (DWG).

Kliknij prawym przyciskiem kartę układu, aby wyświetlić menu podręczne z poleceniami. Uwaga W rysunku można utworzyć wiele układów. Każdy z nich może zawierać inne ustawienia drukowania i rozmiary papieru. Aby uniknąć niejasności podczas transmisji i publikowania rysunków, zwykle zaleca się tworzenie tylko jednego układu dla każdego rysunku. Ustawienia arkusza można edytować poprzez wybranie układu i wybór Menedżera Ustawień strony... z menu Plik lub z menu podręcznego.



Enlarge
Enlarge
5.2.2.1 Sterowanie widocznością w rzutniach układu

Jedną z zalet stosowania rzutni układu (w obszarze papieru) jest możliwość selektywnego blokowania warstw w każdej rzutni układu. Można także określić domyślne ustawienia widoczności dla nowych rzutni i nowych warstw. W rezultacie w każdej rzutni układu można oglądać inne obiekty. W bieżącej rzutni układu oraz w rzutniach kolejnych można blokować i odblokowywać warstwy, nie zmieniając innych rzutni. Zablokowane warstwy są niewidoczne. Nie są one ponownie generowanie ani drukowane Odblokowanie warstw powoduje przywrócenie ich widoczności. Najprostszy sposób na zablokowanie lub odblokowanie warstwy w bieżącej rzutni to skorzystanie z Menedżera właściwości warstw dostępnego z menu górnego z polecenia Format: Warstwa... lub ikony z paska Warstwy. W Menedżerze właściwości warstw po prawej stronie użyj kolumny oznaczonej Zablokuj w bieżącej rzutni, aby zablokować jedną lub więcej warstw w bieżącej rzutni układu. Aby wyświetlić kolumnę Zablokuj w bieżącej rzutni, trzeba znajdować się w karcie układu. Określ bieżącą rzutnię układu, klikając dwukrotnie w dowolnym miejscu wewnątrz jej granic. Można określić domyślne ustawienia widoczności dla określonych warstw we wszystkich nowych rzutniach układu. Na przykład można ograniczyć wyświetlanie wymiarów przez zablokowanie warstwy WYMIARY dla wszystkich nowych rzutni. Jeśli utworzysz rzutnię wymagającą określenia wymiarów, możesz zastąpić ustawienie domyślne przez zmianę ustawienia bieżącej rzutni. Zmiana domyślnych ustawień nowych rzutni nie wpłynie na istniejące rzutnie. Można tworzyć nowe warstwy, które są zablokowane dla wszystkich istniejących i nowych rzutni układu. Następnie można odblokować warstwy w wybranych rzutniach. Jest to szybki sposób na utworzenie nowej warstwy widocznej jedynie w pojedynczej rzutni.



Enlarge
Enlarge
6.1 Sterowanie właściwościami obiektów

Każdy rysowany obiekt posiada pewne właściwości. Niektóre właściwości, na przykład warstwa, kolor, rodzaj linii i styl wydruku, mają zastosowanie do niemal wszystkich obiektów. Inne właściwości dotyczą tylko niektórych obiektów. Na przykład właściwościami okręgu są promień i obszar, a właściwościami linii są długość i kąt. Większość właściwości ogólnych można przypisywać bezpośrednio do obiektów lub do warstw, na których obiekty się znajdują.

  • Jeśli właściwość ma wartość JAKWARSTWA, do obiektu zostaje przypisana wartość właściwości określona dla warstwy, na której znajduje się obiekt.

Na przykład jeśli do linii znajdującej się na warstwie Warstwa0 przypisano kolor JAKWARSTWA, a Warstwa0 ma kolor czerwony, wówczas linia zostanie narysowana kolorem czerwonym.

  • Gdy do właściwości przypisana jest określona wartość, wartość ta ma pierwszeństwo przed wartością określoną dla warstwy.

Na przykład jeśli do linii znajdującej się na warstwie Warstwa0 przypisano kolor niebieski, a Warstwa0 posiada kolor czerwony, wówczas linia zostanie narysowana kolorem niebieskim. Dostępne są następujące metody wyświetlania i modyfikowania bieżących właściwości dowolnych obiektów znajdujących się na rysunku:

  • Otwórz paletę Właściwości (menu górne, polecenie: Narzędzia: Palety: Właściwości lub: Zmiana: Właściwości albo z ikoną paska Standard, aby wyświetlić lub zmodyfikować ustawienia właściwości wszystkich obiektów na rysunku.
  • Ustawienia warstw można wyświetlać i zmieniać za pomocą paska narzędzi Warstwy, a ustawienia koloru, rodzaju i szerokości linii oraz stylu wydruku można modyfikować za pomocą paska narzędzi Właściwości.
  • Użyj polecenia LISTA, aby wyświetlić informacje w oknie tekstowym.
  • Użyj polecenia ID, aby wyświetlić położenie współrzędnych.

Paleta Właściwości wyświetla bieżące ustawienia właściwości obiektu lub grupy obiektów. Można modyfikować wartości wszystkich właściwości, które nie są przeznaczone wyłącznie do odczytu. Jeśli wybrano jeden lub więcej obiektów, paleta Właściwości wyświetla wyłącznie właściwości wspólne dla wszystkich obiektów należących do zbioru wskazań. Jeśli nie wybrano żadnych obiektów, paleta Właściwości wyświetla wyłącznie ogólne właściwości bieżącej warstwy, nazwę tabeli stylów wydruku dołączonej do warstwy, właściwości widoku oraz informacje na temat LUW. Jeśli jest włączona zmienna systemowa EDPODKLIK (ustawienie domyślne), w przypadku większości obiektów ich dwukrotne kliknięcie powoduje wyświetlenie palety Właściwości. Wyjątkami od tej reguły są bloki i atrybuty, kreskowania, wypełnienia gradientowe, teksty, multilinie i odnośniki zewnętrzne. Jeżeli klikniesz dwukrotnie jeden z tych obiektów, zamiast palety Właściwości wyświetli się okno dialogowe związane z tym obiektem. Aby dwukrotnie kliknięcie zadziałało, zmienne systemowe EDPODKLIK i PICKFIRST muszą być włączone (dla drugiej zmiennej musi być ustawiona wartość 1, wartość domyślna). Można kopiować pewne lub wszystkie właściwości z jednego obiektu do innego, używając opcji Uzgodnij właściwości dostępnej z menu górnego poleceniem Zmiana: Uzgodnij właściwości lub z paska Standard po kliknięciu ikony. Typy właściwości, które można skopiować, to między innymi kolor, warstwa, rodzaj linii, skala rodzaju linii, styl wydruku i grubość 3D. Standardowo wszystkie dostępne właściwości są automatycznie kopiowane z pierwszego wybranego obiektu do pozostałych obiektów. Jeżeli nie chcesz kopiować danej właściwości, użyj opcji Ustawienia, by pominąć jej kopiowanie. Opcję tę można wybrać w dowolnym momencie trwania polecenia.

Kolor Zmienia kolor obiektu docelowego na kolor obiektu źródłowego. Dostępny dla wszystkich obiektów.

Warstwa Zmienia warstwę obiektu docelowego na warstwę obiektu źródłowego. Dostępny dla wszystkich obiektów.

Rodzaj linii Zmienia rodzaj linii obiektu docelowego na taki sam jak obiektu źródłowego. Dostępne dla wszystkich obiektów oprócz atrybutów, kreskowań, tekstu wielowierszowego, punktów i rzutni.

Skala rodzaju linii Zmienia współczynnik skali rodzaju linii obiektu docelowego na taki sam jak obiektu źródłowego. Dostępne dla wszystkich obiektów oprócz atrybutów, kreskowań, tekstu wielowierszowego, punktów i rzutni.

Szerokość linii Zmienia szerokość linii obiektu docelowego na taki sam jak obiektu źródłowego. Dostępny dla wszystkich obiektów.

Grubość Zmienia grubość obiektu docelowego na taką, jaka jest w obiekcie źródłowym. Dostępne tylko dla łuków, atrybutów, okręgów, linii, punktów, polilinii 2D, regionów.

Styl wydruku Zmienia styl wydruku obiektu docelowego na taki, jaki jest styl wydruku obiektu źródłowego. Jeśli pracujesz w trybie stylu wydruku zależnego od koloru (PSTYLEPOLICY jest ustawione na 1), opcja ta nie jest dostępna. Opcja dostępna dla wszystkich obiektów z wyjątkiem tych, do których zastosowano modyfikator krawędzi Drżenie.

Wymiar Podobnie jak w przypadku podstawowych właściwości obiektów, zmienia styl wymiarowania obiektu docelowego na styl wymiarowania obiektu źródłowego. Opcja dostępna tylko dla wymiarów, linii odniesienia i tolerancji obiektów

Polilinia Podobnie jak w przypadku podstawowych właściwości obiektów, zmienia właściwości generowania szerokości i rodzaju linii polilinii docelowej na właściwości polilinii źródłowej . Właściwość splajn/krzywa i poziom polilinii źródłowej nie są przenoszone na polilinię docelową. Jeśli polilinia źródłowa ma zmienną szerokość, właściwość szerokości nie jest przenoszona na polilinię docelową.

Materiał Oprócz podstawowych właściwości obiektów zmienia materiał zastosowany do obiektu. Jeśli obiekt źródłowy nie ma przypisanego materiału, a obiekt docelowy ma, materiał zostaje usunięty z obiektu docelowego.

Tekst Podobnie jak w przypadku podstawowych właściwości obiektów, zmienia styl tekstu obiektu docelowego na styl tekstu obiektu źródłowego. Opcja dostępna jedynie dla pojedynczych wierszy tekstu i tekstu wielowierszowego.

Rzutnia Podobnie jak w przypadku podstawowych właściwości obiektów, zmienia następujące właściwości rzutni docelowej obszaru papieru, aby były zgodne z właściwościami rzutni źródłowej: włącz/wyłącz, blokowanie wyświetlania, skala standardowa lub niestandardowa, wydruk cieniowany, skok, siatka, widoczność i pozycja ikony LUW. Ustawienia dla przycinania i dla LUW rzutni oraz stan warstw zablokuj/odblokuj nie są przenoszone na obiekt docelowy.

Wyświetlanie cieni Oprócz podstawowych właściwości obiektów zmienia wyświetlanie cieni. Obiekt może rzucać cienie, przyjmować cienie, robić jedno i drugie lub ignorować cienie.

Kreskowanie Podobnie jak w przypadku podstawowych właściwości obiektów, zmienia właściwości kreskowania obiektu docelowego na styl kreskowania obiektu źródłowego. Aby dopasować początek kreskowania, użyj opcji Właściwości dziedziczone KRESKUJ lub EDKRESK. Opcja jest dostępna tylko dla kreskowań.

Tabela Podobnie jak w przypadku podstawowych właściwości obiektów, zmienia styl tablicy obiektu docelowego na styl tekstu obiektu źródłowego. Opcja jest dostępna tylko dla tablic.



Enlarge
6.1.1 Praca z warstwami

Warstwy są wykorzystywane do grupowania informacji w rysunku według funkcji oraz do wymuszania określonego rodzaju linii, koloru i innych standardów. Warstwy są odpowiednikiem przezroczystych folii nakładanych na rysunek. Są też podstawowym narzędziem zarządzania w rysunku. Warstwy są wykorzystywane do grupowania informacji w rysunku według funkcji oraz do wymuszania określonego rodzaju linii, koloru i innych standardów. Do tworzenia i zarządzania warstwami służy Menedżer właściwości warstw uruchamiany poleceniem: Format: Warstwa..., (lub z paska: Warstwy). Przy tworzeniu warstw można połączyć podobne obiekty, przypisując je do tej samej warstwy. Na przykład można umieścić linie konstrukcyjne, tekst, wymiary i tabelki rysunkowe na różnych warstwach. Potem można sterować

  • Widocznością obiektów na warstwie w każdej rzutni
  • Sposobem wydruku obiektów
  • Kolorem przypisanym do wszystkich obiektów na warstwie
  • Standardowym rodzajem i szerokością linii przypisanymi do wszystkich obiektów na warstwie
  • Możliwością zmieniania obiektów na warstwie

Każdy rysunek zawiera warstwę o nazwie 0. Warstwy 0 nie można usunąć, ani zmienić jej nazwy. Służy to dwóm celom:

  • Zagwarantowaniu, że każdy rysunek będzie zawierać przynajmniej jedną warstwę
  • Udostępnieniu specjalnej warstwy służącej do kontrolowania kolorów w blokach

Lepiej jest utworzyć kilka nowych warstw organizujących rysunek, niż tworzyć cały rysunek na warstwie 0. Warstw można użyć do sterowania widocznością obiektów i przypisywania im właściwości. Warstwy mogą być zablokowane, aby zapobiec modyfikacjom obiektów. Można zredukować złożoność wizualizacji rysunku i zwiększyć wydajność wyświetlania, kontrolując, które obiekty są wyświetlane lub drukowane. Na przykład można używać warstw do kontrolowania właściwości i widoczności podobnych obiektów, takich jak części elektryczne czy wymiary. Można również zablokować warstwę, aby chronić znajdujące się na niej obiekty przed przypadkowym wybraniem i modyfikacją. Warstwy w rysunku mogą stać się niewidoczne, jeśli zostaną wyłączone lub zablokowane. Wyłączenie lub zablokowanie warstw jest bardzo użyteczne, gdy potrzebny jest nieograniczony widok podczas pracy z detalami na konkretnej warstwie lub grupie warstw, oraz gdy nie potrzeba drukować szczegółów, takich jak linie odniesienia. Wybór między zablokowaniem warstwy lub jej wyłączeniem zależy od sposobu pracy i wielkości danego rysunku.

  • Obiekty na wyłączonych warstwach są niewidoczne, ale mogą nadal ukrywać obiekty, gdy używane jest polecenie UKRYJ. Włączenie i wyłączenie warstw nie powoduje ponownego generowania rysunku.
  • Obiekty na zablokowanych warstwach są niewidoczne i nie zakrywają innych obiektów. Odblokowanie jednej lub więcej warstw powoduje ponownego generowania rysunku. Blokowanie i odblokowanie warstw zajmuje więcej czasu niż włączanie i wyłączanie.

W układzie (obszarze papieru), można czynić niektóre warstwy widocznymi tylko w określonych rzutniach. Każda z warstw posiada skojarzone właściwości, takie jak kolor czy rodzaj linii, które przyjmowane są przez wszystkie obiekty na tej warstwie. Jeśli na przykład Kolor na pasku narzędzi Przybory jest ustawiony jako JAKWARSTWA, to kolor dla nowych obiektów jest ustalany przez ustawienia koloru dla warstwy w Menedżerze właściwości warstw. Jeśli w opcji Kolor zostanie ustawiony określony kolor, to kolor ten zostanie użyty dla wszystkich nowych obiektów i zastąpi domyślny kolor dla warstwy bieżącej. Taka sama sytuacja występuje w przypadku Rodzaju linii, Grubości linii i Stylu wydruku na pasku narzędzi Właściwości. Ustawienie JAKBLOK powinno być używane tylko do tworzenia bloków. Gdy dana warstwa jest zablokowana, żaden ze znajdujących się na niej obiektów nie może zostać zmodyfikowany, do momentu jej odblokowania. Zablokowanie warstwy zmniejsza prawdopodobieństwo przypadkowego zmodyfikowania obiektu. Nadal można zastosować tryb lokalizacji do obiektów na warstwie zablokowanej, jak również przeprowadzać inne operacje nie powodujące modyfikacji obiektu. Poprzez grupowanie obiektów na warstwach można kontrolować ich wyświetlanie oraz szybko i efektywnie wprowadzać zmiany.



Enlarge
6.1.1a Tworzenie warstw; zmiana właściwości i ustawień warstwy

Warstwę można utworzyć dla każdej pojęciowej grupy obiektów (takich jak ściany czy wymiary) i przypisać im poprzez warstwę wspólne właściwości. Poprzez grupowanie obiektów na warstwach można kontrolować ich wyświetlanie oraz szybko i efektywnie wprowadzać zmiany. Liczba warstw, które można utworzyć w rysunku, i liczba obiektów w każdej z warstw są praktycznie nieograniczone. Warstwy są zazwyczaj związane z każdą grupą pojęciową (taką jak ściany czy wymiary). Nazwa grupy może mieć do 255 znaków. Nazwy warstw często zależą od standardów korporacyjnych, branżowych lub określonych przez klienta. Warstwy tworzymy z pomocą Menedżera właściwości warstw dostępnego z menu górnego z polecenia Format: Warstwa... lub ikony z paska Warstwy Menedżer właściwości warstw sortuje warstwy alfabetycznie według nazw. Jeśli organizujesz własne schematy warstw, uważnie nadawaj im nazwy. Wspólne przedrostki w nazwach warstw zawierających spokrewnione elementy pozwolą Ci korzystać z filtrów nazw warstwy wtedy, gdy chcesz szybko te warstwy odnaleźć. Przy konsekwentnym użyciu określonego schematu warstw można ustalić szablon rysunku wraz z warstwami i przypisanymi do nich rodzajami oraz szerokościami linii, kolorami i stylami wydruku. Podczas rysowania nowo tworzone obiekty są wstawiane na bieżącą warstwę. Bieżącą warstwą może być warstwa domyślna (0) lub warstwa utworzona i nazwana przez użytkownika. Aby przełączać warstwy, nadaj jednej z nich status warstwy bieżącej. Wszystkie tworzone obiekty kojarzone będą z nową bieżącą warstwą i będą korzystać z jej ustawień koloru, rodzaju linii oraz innych właściwości. Warstwie zablokowanej lub zależnej od odnośnika zewnętrznego nie można nadać statusu warstwy bieżącej. Można zmienić nazwę warstwy i dowolne jej właściwości, w tym kolor i rodzaj linii. Można także przenieść obiekty z jednej warstwy do drugiej. Ponieważ wszystko na rysunku jest skojarzone z warstwą, jest bardzo prawdopodobne, że podczas planowania i tworzenia rysunku trzeba będzie zmienić to, co umieszczone zostało na warstwie, lub sposób, w jaki wyświetlane są warstwy w połączeniu z innymi warstwami. Można:

  • Przypisać obiekty z jednej warstwy do innej.
  • Zmienić nazwę warstwy.
  • Zmienić domyślny kolor, rodzaj linii lub inne właściwości warstwy.

Przypisanie obiektu do innej warstwy jest użyteczne wtedy, gdy utworzysz obiekt na niewłaściwej warstwie lub zdecydujesz się zmienić organizację warstw. Jeśli kolor, rodzaj linii lub inne właściwości obiektu nie zostały wyraźnie określone, obiekt będzie mieć właściwości tej warstwy, do której zostanie przypisany. Właściwości warstwy można zmienić w Menedżerze właściwości. Nazwy warstw i kolory można zmieniać tylko w Menedżerze właściwości warstw, nie można ich zmienić za pomocą opcji Warstwy. Polecenia Poprzednia warstwa można użyć do cofnięcia zmian dokonanych w ustawieniach warstwy. Na przykład jeśli zablokowanych zostało kilka warstw i nastąpiła zmiana w geometrii rysunku, a następnie istnieje potrzeba odblokowania warstw, można wykonać to jednym poleceniem bez naruszania geometrii rysunku. Albo jeśli w kilku warstwach został zmieniony kolor i rodzaj linii, a następnie okazało się, że wymagane są dawne właściwości, można użyć polecenia Poprzednia warstwa, aby cofnąć zmiany i przywrócić poprzednie ustawienia.



Enlarge
6.1.2 Praca z kolorami

Do wizualnego identyfikowania obiektów można używać kolorów. Kolor można przypisać do obiektu przez warstwę lub przez osobne określenie tego koloru, niezależnie od ustawień warstwy. Kolor można przypisać do obiektu przez warstwę lub przez osobne określenie tego koloru, niezależnie od ustawień warstwy. Przypisanie kolorów według warstwy pozwala na łatwą identyfikację warstw w rysunku. Osobne przypisanie kolorów pozwala na dodatkowe rozróżnienie między obiektami znajdującymi się na tej samej warstwie. Kolor może być również używany do wskazywania grubości linii przy wydrukach zależnych od koloru. Przypisując kolor do obiektów, można używać różnych palet kolorów, w tym

  • Indeks kolorów AutoCAD (ACI)
  • True Color®, PANTONE®
  • Książki kolorów RAL™ Classic i RAL Design
  • DIC® Color Guide
  • Kolory z importowanych palet kolorów.
  • Kolory ACI

Kolor obiektu można zmienić przez ponowne przypisanie go do innej warstwy, zmianę koloru warstwy lub osobne przypisanie koloru do obiektu. Kolor obiektu można zmienić na trzy sposoby:

  • Przypisać obiekt do innej warstwy z innym kolorem. Jeśli dla koloru obiektu jest ustawiona wartość JAKWARSTWA i obiekt zostanie przeniesiony na inną warstwę, to przyjmie on kolor nowej warstwy.
  • Zmienić kolor przypisany do warstwy, na której znajduje się obiekt. Jeśli dla koloru obiektu jest ustawiona wartość JAKWARSTWA, przyjmuje on kolor swojej warstwy. Po zmianie koloru przypisanego do warstwy wszystkie znajdujące się na niej obiekty, które mają właściwość JAKWARSTWA, zostaną automatycznie zaktualizowane.
  • Określić osobno kolor obiektu, aby zastąpić kolor warstwy. Możesz osobno określić kolor każdego z obiektów. Aby zastąpić kolor określony przez warstwę innym kolorem, zmień kolor istniejącego obiektu z wartości JAKWARSTWA na określony kolor, na przykład czerwony, albo kolor wybrany w trybie True Color.

Jeśli określony kolor ma być ustawiony dla wszystkich nowo tworzonych obiektów, zmień bieżące ustawienie koloru na pasku narzędzi Właściwości z JAKWARSTWA na określony kolor.



Enlarge
6.1.2a Palety kolorów

Kolory ACI są standardowymi kolorami używanymi w programie AutoCAD. Każdy kolor jest identyfikowany przez numer ACI (AutoCAD Color Index), czyli liczbę całkowitą od 1 do 255. Nazwy standardowych kolorów są dostępne tylko dla kolorów o numerach od 1 do 7. Kolory są przypisane następująco: 1 Czerwony, 2 Żółty, 3 Zielony, 4 Błękitny, 5 Niebieski, 7 Fioletowy, 8 Biały/Czarny. Kolory True Color są definiowane przy użyciu 24 bitów, co pozwala na wyświetlanie ponad szesnastu milionów kolorów. Kolory true color można określać, używając modelu RGB lub HSL. Model RGB (Red, Green, Blue) umożliwia określenie czerwonego, zielonego i niebieskiego komponentu koloru. Model HSL (Hue, Saturation, Luminance) pozwala określić wartości barwy, nasycenia i jaskrawości koloru. Do programu dołączono kilka standardowych palet kolorów Pantone. Można również importować inne palety kolorów, takie jak zestawy kolorów DIC i RAL. Importowanie palet kolorów zdefiniowanych przez użytkownika zwiększa możliwości wyboru kolorów. Palety kolorów można otwierać z menu górnego poleceniem Format: Kolor... lub z paska Właściwości – pole Kolor – Wybierz inny kolor. Po wczytaniu okna dialogowego Wybierz kolor można wybierać zakładkami: Kolor indeksu, True Color lub Paleta kolorów i stosować je do obiektów na rysunkach. Wszystkie obiekty są tworzone przy wykorzystaniu bieżącego koloru, który jest wyświetlany w polu Kolory na pasku narzędzi Właściwości. Można również ustawić bieżący kolor za pomocą okna dialogowego Wybierz kolor. Jeśli dla bieżącego koloru jest ustawiona wartość JAKWARSTWA, obiekty będą tworzone za pomocą koloru przypisanego do bieżącej warstwy. Aby bieżący kolor nie został przypisany do bieżącej warstwy, można osobno określić inny kolor. Jeśli dla bieżącego koloru jest ustawiona wartość JAKBLOK, obiekty będą tworzone za pomocą koloru 7 (biały lub czarny), dopóki nie zostaną zgrupowane w blok. Po wstawieniu do rysunku blok przyjmuje bieżące ustawienie kolorów.



Enlarge
6.1.3 Praca z rodzajami linii

Jeśli chcesz sprawdzić, które z rodzajów linii są aktualnie dostępne, możesz wyświetlić spis rodzajów linii wczytanych do rysunku lub przechowywanych w pliku LIN (definicja rodzaju linii). Program zawiera pliki definicji rodzajów linii acad.lin i acadiso.lin. Wybór pliku rodzaju linii zależy od tego, czy korzystasz z jednostek angielskich czy metrycznych.

  • W przypadku jednostek angielskich użyj pliku acad.lin.
  • W przypadku miar metrycznych korzystaj z pliku acadiso.lin.

Oba pliki definicji rodzaju linii zawierają kilka złożonych rodzajów linii. W przypadku wybrania rodzaju linii, którego nazwa zaczyna się od ACAD_ISO, podczas drukowania można korzystać z opcji szerokości pisaka ISO. Wszystkie obiekty są tworzone przy wykorzystaniu bieżącego rodzaju linii, który jest wyświetlany w polu Rodzaje linii na pasku narzędzi Właściwości. Można również ustawić bieżący rodzaj linii za pomocą polecenia Rodzaje linii. Jeśli dla bieżącego rodzaju linii jest ustawiona wartość JAKWARSTWA, obiekty są tworzone za pomocą rodzaju linii przypisanego do bieżącej warstwy. Jeśli dla bieżącego rodzaju linii jest ustawiona wartość JAKBLOK, obiekty są tworzone za pomocą rodzaju linii CONTINUOUS, dopóki nie zostaną zgrupowane w blok. Po wstawieniu bloku do rysunku obiekty te przyjmują bieżące ustawienie rodzaju linii. Aby bieżący rodzaj linii nie został przypisany do bieżącej warstwy, można osobno określić inny rodzaj linii. Program nie wyświetla rodzajów linii następujących obiektów: tekstu, punktów, rzutni, kreskowania i bloków. Rodzaj linii obiektu można zmienić przez ponowne przypisanie go do innej warstwy, zmianę rodzaju linii warstwy lub osobne przypisanie rodzaju linii do obiektu.

Rodzaj linii obiektu można zmienić na trzy sposoby:

  • Przypisać obiekt do innej warstwy z innym rodzajem linii. Jeśli dla rodzaju linii obiektu jest ustawiona wartość JAKWARSTWA i obiekt zostanie przeniesiony na inną warstwę, przyjmie on rodzaj linii nowej warstwy.
  • Zmienić rodzaj linii przypisany do warstwy, na której znajduje się obiekt. Jeśli dla rodzaju linii obiektu jest ustawiona wartość JAKWARSTWA, przyjmie on rodzaj linii swojej warstwy. Po zmianie rodzaju linii przypisanego do warstwy wszystkie obiekty znajdujące się na tej warstwie i mające rodzaj linii JAKWARSTWA zostaną automatycznie zaktualizowane.
  • Określić rodzaj linii obiektu, zastępując rodzaj linii warstwy. Można osobno określić rodzaj linii każdego z obiektów. Aby zastąpić rodzaj linii obiektu określony przez warstwę innym rodzajem, zmień dla obiektu wartość rodzaju linii JAKWARSTWA na inny rodzaj linii, np. KRESKOWA.

Aby dla wszystkich nowo tworzonych obiektów ustawić określony rodzaj linii, zmień bieżące ustawienie rodzaju linii na pasku narzędzi Właściwości z JAKWARSTWA na inny rodzaj linii.



Enlarge
6.1.3a Menedżer rodzajów linii

Przy rozpoczęciu pracy można wczytać rodzaje linii potrzebne do projektu, aby były dostępne, gdy będziesz ich potrzebować. Rodzaje linii można wczytać z Menedżera rodzajów linii, który jest dostępny z menu górnego poleceniem Format: Rodzaj linii... lub z paska Właściwości – pole Rodzaj linii – Inny... Jeżeli wskażemy przycisk: Pokaż szczegóły, to możemy dokonać przeskalowania linii. Dzięki zmianie współczynnika skali rodzaju linii globalnie lub indywidualnie dla każdego obiektu, można korzystać z tego samego rodzaju linii w różnych skalach.



Enlarge
6.1.3b Wyświetlanie krótkich odcinków linii nieciągłych

Krótkie segmenty można dostosować, używając niższych wartości ich indywidualnych skal rodzaju linii. Domyślnie globalna i indywidualna skala rodzaju linii są ustawione na 1.0. Im mniejsza skala, tym więcej powtórzeń kreskowania na jednostkę rysunkową. Na przykład przy ustawieniu 0.5 wyświetlane są dwa powtórzenia wzoru w definicji rodzaju linii na każdą jednostkę rysunku. Krótkie segmenty liniowe, które nie mogą zawierać jednego pełnego wzoru rodzaju linii, są wyświetlane jako ciągłe. Można użyć mniejszej skali rodzaju linii dla linii, które są zbyt krótkie, by zawierać nawet jedną sekwencję kresek. Menedżer rodzajów linii pokazuje Globalny współczynnik skali i Bieżącą skalę obiektu. Globalny współczynnik skali służy do sterowania zmienną systemową LTSCALE, która zmienia globalnie skalę rodzaju linii obiektów nowych i istniejących. Bieżący współczynnik skali steruje zmienną systemową CELTSCALE, która ustawia skalę rodzaju linii obiektów nowych i istniejących. Zmienna CELTSCALE jest mnożona przez zmienną LTSCALE w celu ustalenia wyświetlanej skali rodzaju linii. Można zatem w prosty sposób zmieniać globalnie lub indywidualnie skale rodzajów linii w rysunkach. W układzie można dopasować skale typu linii w różnych rzutniach za pomocą zmiennej PSLTSCALE. Można wyśrodkować wzór rodzaju linii każdego segmentu polilinii a także sterować wyświetlaniem rodzaju linii w krótkich segmentach. Jeżeli linia jest zbyt krótka, by zmieścić jedną sekwencję kreskowania, wynikiem będzie linia ciągła między punktami końcowymi. W przypadku polilinii można określić, czy wzór rodzaju linii będzie rozłożony symetrycznie w każdym segmencie, czy też zachowa ciągłość na całej długości między wierzchołkami. Do określenia tych ustawień służy zmienna PLINEGEN. Aby zmienić sposób wyświetlania rodzaju linii dla istniejących polilinii

  • Kliknij dwukrotnie polilinię, dla której chcesz zmienić sposób wyświetlania rodzaju linii.
  • Na palecie Właściwości kliknij Generowanie rodzaju linii, a następnie wybierz Włączone lub Wyłączone.



Enlarge
6.1.4 Sterowanie szerokością linii

Używając szerokości linii, można tworzyć grube i cienkie linie, by pokazać przecięcia w przekrojach, głębokość na poziomach, linie wymiarowe i znaczniki oraz różnice w szczegółach. Na przykład przypisując inne szerokości linii do różnych warstw, można w prosty sposób odróżnić zabudowę nową, istniejącą i przeznaczoną do rozbiórki. Szerokości linii nie są wyświetlane, jeśli nie jest włączony przycisk Szerokość na pasku stanu, lub w oknie Ustawienia szerokości linii. Szerokość linii mogą posiadać wszystkie obiekty z wyjątkiem czcionek TrueType, obrazów rastrowych, punktów i brył 2D. W widoku planu szerokie polilinie zastępują każdą wartość szerokości określoną przez szerokość linii. W przypadku szerokich polilinii szerokość linii pokazywana jest tylko wtedy, gdy polilinia jest oglądana w widoku innym niż planarny. Można zachować szerokość linii przy eksportowaniu rysunków do innych aplikacji lub wycinaniu obiektów do Schowka. Szerokości linii w przestrzeni modelu wyświetlane są w pikselach i nie zmieniają się podczas powiększania lub pomniejszania obrazu. Dlatego nie można używać szerokości linii do odzwierciedlania dokładnej szerokości obiektu w przestrzeni modelu. Na przykład aby narysować obiekt o rzeczywistej szerokości 0.5 mm, nie używaj szerokości linii. Zamiast tego użyj poliliniii o szerokości 0.5 mm do przedstawienia obiektu. Szerokość obiektów typu polilinia można dowolnie zmieniać np. wykorzystując polecenie edp. Można również drukować obiekty w rysunku z niestandardowymi wartościami szerokości linii. Aby dostosować wartość szerokości linii tak, aby drukować z nowymi wartościami, skorzystaj z Edytora tabeli stylów wydruku. Obiekty rysowane liniami o określonej szerokości zostaną wydrukowane z dokładnie taką samą szerokością linii, jaka została przypisana. Standardowe ustawienia tych wartości to JAKWARSTWA, JAKBLOK i Standard. Wyświetlane są w calach lub w milimetrach (milimetry są używane jako jednostki standardowe). Wszystkie warstwy przyjmują początkowo szerokość 0.25 mm określoną przez zmienną systemową LWDEFAULT. Linia o przypisanej szerokości 0.25 mm lub mniej jest wyświetlana w obszarze modelu jako linia o grubości 1 piksela i jest drukowana najcieńszą grubością dostępną na określonym urządzeniu drukującym. Wartości szerokości linii wprowadzane w wierszu polecenia zostaną zaokrąglane do najbliższej wcześniej zdefiniowanej wartości. W oknie dialogowym Ustawienia szerokości linii można ustalić jednostki szerokości linii i wartość standardową. Dostęp do okna dialogowego Ustawienia szerokości linii można uzyskać, poleceniem SZERLIN, klikając prawym przyciskiem myszy przycisk Szerokość na pasku stanu i wybierając polecenie Ustawienia lub wybierając opcję Ustawienia szerokości linii na karcie Parametry użytkownika okna dialogowego Opcje.



Enlarge
6.1.4a Ustawienia szerokości linii

W oknie dialogowym Ustawienia szerokości linii można ustalić jednostki szerokości linii i wartość standardową. Dostęp do okna dialogowego Ustawienia szerokości linii można uzyskać, wpisując polecenie SZERLIN, klikając prawym przyciskiem myszy przycisk Szerokość na pasku stanu i wybierając z menu podręcznego polecenie Ustawienia, z menu górnego po poleceniu Format: Szerokość linii... lub wybierając opcję Ustawienia szerokości linii... na karcie Parametry użytkownika okna dialogowego Opcje. Szerokość linii wyświetlana jest inaczej w obszarze modelu i inaczej w układzie obszaru papieru.

  • W obszarze modelu wartość szerokości linii 0 wyświetlana jest jako jeden piksel, a inne szerokości linii jako szerokości w pikselach proporcjonalne do ich rzeczywistej wielkości.
  • W układzie obszaru papieru szerokości linii wyświetlane są z dokładną szerokością wydruku.

W obszarze modelu łączone linie o określonej szerokości tworzą łączenie skośne bez końcówek. Styl połączeń i zakończenia obiektów z przypisanymi szerokościami linii można ustalić za pomocą stylów wydruku. Współczynnik powiększenia obrazu (zoom) nie ma wpływu na wyświetlanie szerokości linii. Na przykład linia o szerokości czterech pikseli jest zawsze wyświetlana czterema pikselami na ekranie, niezależnie od używanej skali powiększenia. Aby szerokości linii lub obiekty wyświetlane były jako grubsze lub cieńsze na karcie Model, użyj polecenia SZERLIN lub okna Ustawienia szerokości linii, aby określić skalę ich wyświetlania. Zmiana skali wyświetlania nie ma wpływu na szerokość linii na wydruku. Szerokość linii obiektu można zmienić przez ponowne przypisanie go do innej warstwy, zmianę szerokości linii warstwy lub osobne przypisanie szerokości linii do obiektu. Szerokość linii obiektu można zmienić na trzy sposoby:

  • Przypisać obiekt do innej warstwy z inną szerokością linii. Jeśli dla szerokości linii obiektu jest ustawiona wartość JAKWARSTWA i obiekt zostanie przeniesiony na inną warstwę, przyjmie on szerokość linii nowej warstwy.
  • Zmienić szerokość linii przypisaną do warstwy, na której znajduje się obiekt.

Jeśli dla szerokości linii obiektu jest ustawiona wartość JAKWARSTWA, przyjmie on szerokość linii swojej warstwy. Po zmianie szerokości linii przypisanej do warstwy wszystkie znajdujące się na niej obiekty przyjmują wartość linii JAKWARSTWA i są automatycznie aktualizowane.

  • Określić szerokość linii obiektu, zastępując szerokość linii warstwy. Można osobno określić szerokość linii każdego z obiektów. Aby zastąpić szerokość linii obiektu zależną od warstwy inną szerokością, zmień wartość szerokości linii z JAKWARSTWA na inną.

Jeśli chcesz ustawić określoną szerokość linii dla wszystkich nowo tworzonych obiektów, zmień bieżącą szerokość linii na pasku narzędzi Właściwości z JAKWARSTWA na inną. Aby zmienić szerokości linii polilinii, pierścienia, prostokąta lub wieloboku

  • Kliknij polecenie Zmiana: Obiekt: Polilinia.
  • Wybierz jeden lub więcej obiektów polilinii.
  • Wpisz sz (Szerokość) i podaj nową wartość dla wszystkich segmentów.
  • Naciśnij klawisz ENTER, aby zakończyć polecenie.



Enlarge
6.1.5 Sterowanie wyświetlaniem i zmianą właściwości wybranych obiektów

Wyświetlanie pewnych rodzajów obiektów można uprościć, aby zwiększyć wydajność programu. Wydajność wyświetlania zwiększa się, gdy szerokie polilinie i pierścienie wypełnione jednorodnie (bryły 2D), kreskowania, wypełnienia gradientowe i tekst są wyświetlane w uproszczonej formie. Uproszczone wyświetlanie zwiększa również szybkość wydruków testowych. Każda szerokość linii powyżej jednego piksela może spowolnić działanie programu. Aby poprawić wydajność wyświetlania podczas pracy, wyłącz szerokości linii. Szerokość linii można włączyć lub wyłączyć, wybierając przycisk Szerokość na pasku stanu lub używając okna dialogowego Ustawienia szerokości linii. Szerokości linii są zawsze drukowane w rzeczywistych rozmiarach, bez względu na to, czy ich wyświetlanie jest włączone. W przypadku nowych obiektów automatycznie stosowane są bieżące ustawienia wyświetlania wypełnień i tekstu. Z wyjątkiem szerokości linii, aby zaktualizować wyświetlanie istniejących obiektów przy użyciu tych ustawień, użyj polecenia REGEN.



Enlarge
6.1.5a Sterowanie wyświetlaniem i zmianą właściwości wybranych obiektów

Po wyłączeniu trybu Wypełniania (poleceniem z menu kursora Opcje: Ekran: Wydajność wyświetlania) szerokie polilinie, wypełnione wieloboki, wypełnienia gradientowe oraz kreskowania wyświetlane są w formie zarysów. Z wyjątkiem wzorów kreskowania i wypełnień gradientowych, wypełnienia są automatycznie wyłączane dla widoku ukrytego i widoków nie będących widokami planu w trzech wymiarach. Aby zobaczyć efekt należy odświeżyć ekran poleceniem z menu górnego Widok: Regen. Można określić, które z nachodzących na siebie obiektów znajdą się na wierzchu. Zwykle obiekty nachodzące na siebie, takie jak tekst, szerokie polilinie i wieloboki wypełnione jednolicie, są wyświetlane w takim porządku, w jakim zostały utworzone: nowsze obiekty umieszczone są na wierzchu obiektów już istniejących. Można użyć polecenia PORZWYŚ (lub menu górne, polecenie: Narzędzia; Porządek wyświetlania), by zmienić porządek rysowania (a tym samym również kolejność wyświetlania i drukowania) każdego obiektu. Polecenie TEKSTNAWIERZCH zmienia porządek wyświetlania całego tekstu i wszystkich wymiarów w rysunku.