CWGI Moduł 8

From Studia Informatyczne

Enlarge
Enlarge
3.1 Rozpoczynanie rysunku

Szybkim sposobem rozpoczęcia nowego rysunku jest tworzenie go od podstaw, używając ustawień z domyślnego pliku szablonu rysunku. Można też rozpocząć od podstaw w oknie dialogowym Utwórz nowy rysunek (otwieranym po ustaleniu w poleceniu Opcje: System: Opcje ogólne: Uruchomienie: Pokaż okno uruchomieniowe), w oknie dialogowym Wybierz szablon ( po poleceniu z menu górnego Plik: Nowy...) lub bez stosowania okna dialogowego. W każdym przypadku, należy użyć polecenia NOWY albo SNOWY. Gdy potrzebnych jest kilka rysunków używających takich samych konwencji i ustawień domyślnych, zamiast określać konwencje i ustawienia domyślne dla każdego z rysunków osobno, można zaoszczędzić czas, tworząc własne pliki szablonów lub korzystając z już istniejących. Plik szablonu rysunku zawiera ustawienia standardowe. Należy wybrać jeden z dostępnych plików szablonów lub utworzyć własne szablony. Pliki szablonu rysunku mają rozszerzenie .dwt. Po utworzeniu rysunku na podstawie istniejącego pliku szablonu i wprowadzeniu zmian, zmiany w nowym rysunku nie będą miały wpływu na zawartość pliku szablonu. Można użyć jednego z plików szablonów dostępnych w programie lub stworzyć własne pliki szablonów. Konwencje i ustawienia zazwyczaj przechowywane w plikach szablonów obejmują:

  • Rodzaj i dokładność jednostek
  • Bloki ramek tytułowych z tabelami i znaki firmowe
  • Nazwy warstw
  • Ustawienia skoku, siatki i orto.
  • Ograniczenia siatki
  • Style wymiarowania
  • Style tekstu
  • Typy linii

Domyślnie pliki szablonu rysunku są przechowywane w folderze szablon, gdzie są łatwo dostępne. Gdy ustawienia w plikach szablonu rysunku programu acad. dwt lub acadiso.dwt zostaną zmienione z oryginalnych domyślnych, można je ponownie ustalić przez otwarcie nowego rysunku bez szablonu i następnie zapisanie tego rysunku w postaci pliku szablonu rysunku, zastępując w ten sposób acad.dwt lub acadiso.dwt. W przypadku określenia przestrzeni roboczej Modelowanie 3D domyślnymi plikami szablonów rysunków są acad3d.dwt i acadiso3d.dwt. Nowy rysunek z oryginalnymi ustawieniami domyślnymi można utworzyć, wyświetlając okno dialogowe Wybierz szablon za pomocą polecenia NOWY. W tym celu kliknij strzałkę obok przycisku Otwórz, a następnie kliknij na liście jedną z opcji „bez szablonu”. Po utworzeniu szablonu można stworzyć odpowiedni profil. W profilach przechowywane są takie ustawienia, jak:

  • Domyślne ścieżki wyszukiwania i ścieżki plików projektu
  • Lokalizacje plików szablonu
  • Początkowy folder określony w oknach dialogowych nawigacji po plikach
  • Domyślne pliki wzorów kreskowania i rodzajów linii
  • Ustawienia domyślne drukarki



Enlarge
3.1a Okno uruchomieniowe

Okno dialogowe Utwórz nowy rysunek zostanie wyświetlone przy spełnieniu następujących warunków:

  • Zmienna systemowa STARTUP będzie miała ustaloną wartość 1 (tak).
  • Zmienna systemowa FILEDIA będzie miała ustaloną wartość 1 (tak).
  • Zostanie wybrana pozycja Nowy z menu Plik lub SNowy na pasku narzędzi Standard, gdy żaden plik szablonu rysunku nie będzie określony w oknie Opcje.

Okno dialogowe Utwórz nowy rysunek pozwala rozpocząć nowy rysunek na kilka sposobów. Po wybraniu Rozpocznij od podstaw dla nowego rysunku można określić angielskie lub metryczne jednostki. Wybrane ustawienie określa standardowe wartości wielu zmiennych systemowych, które sterują tekstem, wymiarami, siatką, skokiem oraz plikiem ze standardowymi rodzajami linii i wzorami kreskowania. Metryczne tworzy nowy rysunek na podstawie metrycznego systemu miar. Rysunek używa standardowych wartości wewnętrznych. Domyślna ramka obwiedni, ma wymiary 420 x 297 milimetrów. Każdy tworzony obiekt jest mierzony w jednostkach rysunkowych. Przed rozpoczęciem rysowania należy zdecydować, jakiej wielkości będzie odpowiadała jedna jednostka rysunku w zależności od rodzaju wykonywanego projektu. Rysunek będzie wykonywany w rozmiarze właściwym dla przyjętej konwencji. Na przykład zwykle długość jednej jednostki rysunku odpowiada jednemu milimetrowi, jednemu centymetrowi, jednemu calowi lub jednej stopie – jednostkach występujących rzeczywiście. Jeżeli konieczna jest zmiana systemu miar, a rysowanie zostało rozpoczęte w jednym z systemów (metrycznym lub angielskim), należy użyć SCALE. Nastąpi przeskalowanie geometrii modelu poprzez zastosowanie odpowiedniego współczynnika konwersji, dzięki któremu zmienione zostaną odległości i wymiary. Na przykład aby dokonać konwersji na centymetry, rysunku wykonanego w calach, należy przeskalować geometrię modelu za pomocą współczynnika 2,54. Aby dokonać konwersji z centymetrów do cali, należy użyć współczynnika 1/2,54 lub 0,3937. Przed rozpoczęciem rysowania, należy ustalić format i liczbę miejsc dziesiętnych, które będą używane podczas wprowadzania i wyświetlania jednostek liniowych. Dostępnych jest kilka powszechnie stosowanych konwencji określających style i precyzję wyświetlania odległości i współrzędnych. W zależności od tego, co zostanie wybrane, możliwe jest wprowadzanie i wyświetlanie w zapisie dziesiętnym, ułamkowym lub innym. Możliwe jest ustawienie typu jednostek i dokładności w oknie dialogowym Jednostki rysunku (Menu górne: Format: Jednostki...), w kreatorze Ustawienia szybkie lub w kreatorze Ustawienia zaawansowane okna uruchomieniowego. Po określeniu dokładności wyświetlania jednostek, wyświetlane wartości współrzędnych i odległości będą zaokrąglane. Jednak wewnętrzna dokładność współrzędnych i odległości jest zawsze zachowana niezależnie od dokładności wyświetlania. Na przykład jeżeli dokładność wyświetlania zapisu dziesiętnego jest nastawiona na 1 (lub 0,0), to współrzędne wyświetlania zostaną zaokrąglone do jednego miejsca po przecinku. Tak więc współrzędne 0.000,1.375 będą wyświetlane jako 0.0,1.4, ale dokładność wewnętrzna zostanie zachowana. Aby wprowadzić stopy i cale w formacie architektonicznym, stopy zaznacza się za pomocą ('), na przykład 72'3. Dla określenia cali nie trzeba używać znaku cudzysłowu (“). Konwencje pomiaru kąta obejmują położenie kąta 0 oraz kierunek pomiaru kąta: zgodny z ruchem wskazówek zegara lub przeciwny do niego. Można także ustawić format i liczbę miejsc po przecinku. Dostępnych jest kilka powszechnie stosowanych konwencji określających kąty w rysunku. Można określić, czy kąty dodatnie będą mierzone zgodnie z ruchem wskazówek zegara czy przeciwnie. Kąt 0 może być ustawiony w dowolnym kierunku (zwykle jest to wschód lub północ). Wartości kątów można podawać w gradach, radianach lub jednostkach geodezyjnych, albo w stopniach, minutach i sekundach. Podczas określania współrzędnych biegunowych dla kątów wyrażonych w jednostkach geodezyjnych, należy ustalić kierunek kątów, północ, południe, zachód lub wschód. Na przykład aby wprowadzić współrzędne względne dla konkretnej linii o długości 72 stóp, 8 cali, rysowanej pod kątem 45 stopni w kierunku północnym oraz 20 stóp, 6 cali w kierunku wschodnim, należy wprowadzić: @72'8<n45d20'6e



Enlarge
3.1b Wybierz szablon

Okno dialogowe Wybierz szablon zostanie wyświetlone przy spełnieniu następujących warunków:

  • Zmienna systemowa STARTUP będzie miała ustaloną wartość 0 (nie).
  • Zmienna systemowa FILEDIA będzie miała ustaloną wartość 1 (tak).

Należy kliknąć polecenie Nowy w menu Plik lub domyślnie Snowy na standardowym pasku narzędzi Standard. W prawym dolnym narożniku okna dialogowego Wybierz szablon znajduje się przycisk Otwórz ze strzałką obok. Po wskazaniu przycisku ze strzałką można wybrać jeden z dwóch wewnętrznych standardowych szablonu rysunku, metryczny lub angielski.



Enlarge
3.1c Automatyczne otwarcie

Najszybszym sposobem rozpoczęcia pracy z nowym rysunkiem jest automatyczne otwarcie takiego rysunku na podstawie standardowego pliku szablonu rysunku. W przypadku tej metody nie jest wyświetlane żadne okno dialogowe.

  • Zmienna systemowa STARTUP będzie miała ustaloną wartość 0 (nie).
  • Zmienna systemowa FILEDIA będzie miała ustaloną wartość 1 (tak).

Domyślny plik szablonu rysunku zostanie wybrany w oknie dialogowym Opcje, na karcie Pliki. Kliknij węzeł z etykietą: Ustawienia szablonu rysunku i określ ścieżkę oraz plik szablonu rysunku. Na pasku narzędzi Standard należy wskazać SNowy. W tym momencie, natychmiast zostanie otwarty nowy rysunek, który powstanie na podstawie wybranego pliku standardowego szablonu rysunku.



Enlarge
Enlarge
3.1.1 Określanie jednostek

Po wybraniu Rozpocznij od podstaw dla nowego rysunku można określić angielskie lub metryczne jednostki. Wybrane ustawienie określa standardowe wartości wielu zmiennych systemowych, które sterują tekstem, wymiarami, siatką, skokiem oraz plikiem ze standardowymi rodzajami linii i wzorami kreskowania. Metryczne tworzy nowy rysunek na podstawie metrycznego systemu miar. Rysunek używa standardowych wartości wewnętrznych. Domyślna ramka obwiedni, ma wymiary 420 x 297 milimetrów. Każdy tworzony obiekt jest mierzony w jednostkach rysunkowych. Przed rozpoczęciem rysowania należy zdecydować, jakiej wielkości będzie odpowiadała jedna jednostka rysunku w zależności od rodzaju wykonywanego projektu. Rysunek będzie wykonywany w rozmiarze właściwym dla przyjętej konwencji. Na przykład zwykle długość jednej jednostki rysunku odpowiada jednemu milimetrowi, jednemu centymetrowi, jednemu calowi lub jednej stopie – jednostkach występujących rzeczywiście. Jednostki możemy określić po wyborze z menu górnego poleceń Format: Jednostki...: Skala wstawiania). Jeżeli konieczna jest zmiana systemu miar, a rysowanie zostało rozpoczęte w jednym z systemów (metrycznym lub angielskim), należy użyć SCALE. Nastąpi przeskalowanie geometrii modelu poprzez zastosowanie odpowiedniego współczynnika konwersji, dzięki któremu zmienione zostaną odległości i wymiary. Na przykład aby dokonać konwersji na centymetry, rysunku wykonanego w calach, należy przeskalować geometrię modelu za pomocą współczynnika 2,54. Aby dokonać konwersji z centymetrów do cali, należy użyć współczynnika 1/2,54 lub 0,3937. Przed rozpoczęciem rysowania, należy ustalić format i liczbę miejsc dziesiętnych, które będą używane podczas wprowadzania i wyświetlania jednostek liniowych. Dostępnych jest kilka powszechnie stosowanych konwencji określających style i precyzję wyświetlania odległości i współrzędnych. W zależności od tego, co zostanie wybrane, możliwe jest wprowadzanie i wyświetlanie w zapisie dziesiętnym, ułamkowym lub innym. Możliwe jest ustawienie typu jednostek i dokładności w oknie dialogowym Jednostki rysunku (Menu górne: Format: Jednostki...), w kreatorze Ustawienia szybkie lub w kreatorze Ustawienia zaawansowane okna uruchomieniowego. Po określeniu dokładności wyświetlania jednostek, wyświetlane wartości współrzędnych i odległości będą zaokrąglane. Jednak wewnętrzna dokładność współrzędnych i odległości jest zawsze zachowana niezależnie od dokładności wyświetlania. Na przykład jeżeli dokładność wyświetlania zapisu dziesiętnego jest nastawiona na 1 (lub 0,0), to współrzędne wyświetlania zostaną zaokrąglone do jednego miejsca po przecinku. Tak więc współrzędne 0.000,1.375 będą wyświetlane jako 0.0,1.4, ale dokładność wewnętrzna zostanie zachowana. Aby wprowadzić stopy i cale w formacie architektonicznym, stopy zaznacza się za pomocą ('), na przykład 72'3. Dla określenia cali nie trzeba używać znaku cudzysłowu (“). Konwencje pomiaru kąta obejmują położenie kąta 0 oraz kierunek pomiaru kąta: zgodny z ruchem wskazówek zegara lub przeciwny do niego. Można także ustawić format i liczbę miejsc po przecinku. Dostępnych jest kilka powszechnie stosowanych konwencji określających kąty w rysunku. Można określić, czy kąty dodatnie będą mierzone zgodnie z ruchem wskazówek zegara czy przeciwnie. Kąt 0 może być ustawiony w dowolnym kierunku (zwykle jest to wschód lub północ). Wartości kątów można podawać w gradach, radianach lub jednostkach geodezyjnych, albo w stopniach, minutach i sekundach. Podczas określania współrzędnych biegunowych dla kątów wyrażonych w jednostkach geodezyjnych, należy ustalić kierunek kątów, północ, południe, zachód lub wschód. Na przykład aby wprowadzić współrzędne względne dla konkretnej linii o długości 72 stóp, 8 cali, rysowanej pod kątem 45 stopni w kierunku północnym oraz 20 stóp, 6 cali w kierunku wschodnim, należy wprowadzić: @72'8<n45d20'6e



Enlarge
3.2 Otwieranie lub zapisywanie rysunku

Rysunki do pracy są otwierane w taki sam sposób, jak w innych aplikacjach Windows. Oprócz tego można wybrać spośród kilku innych metod. Aby otworzyć rysunek, można

  • Użyć Otwórz z menu Plik, co spowoduje wyświetlenie okna dialogowego Wybierz plik.
  • Kliknij dwukrotnie rysunek w Eksploratorze Windows, aby uruchomić program AutoCAD® i otwórz rysunek. Jeżeli program został uruchomiony wcześniej, wybrany rysunek zostanie otwarty w bieżącej sesji programu, a nie w drugiej.
  • Przeciągnąć ikonę rysunku z Eksploratora Windows do AutoCAD.
  • Jeżeli ikona zostanie upuszczona gdziekolwiek poza obszarem rysunku — np. w wierszu polecenia lub na pustej przestrzeni w pobliżu pasków narzędzi — rysunek zostanie otwarty. Jednak w przypadku, gdy jeden rysunek zostanie przeciągnięty do obszaru graficznego innego otwartego rysunku, nowy rysunek nie zostanie otwarty, lecz wstawiony w postaci odnośnika zewnętrznego.
  • Użyć DesignCenter
  • Użyć Menedżera zestawów arkuszy do zlokalizowania rysunku i otwarcia go w zestawie arkuszy

Bardzo łatwo można przenosić informacje między rysunkami otwartymi w jednej sesji. Gdy zostanie otwartych wiele rysunków podczas jednej sesji, można:

  • Szybko odnieść się do innych rysunków
  • Kopiować i wklejać pomiędzy rysunkami
  • Przeciągać wybrane obiekty z jednego rysunku do drugiego, za pomocą prawego przycisku urządzenia wskazującego
  • Używać polecenia Uzgodnij właściwości UZGWŁAŚCIWOŚCI, aby skopiować właściwości z obiektów jednego rysunku do obiektów na innym rysunku
  • Używać trybów lokalizacji punktu względem obiektu, polecenia Kopiuj z punktem bazowym KOPIUJBAZA, polecenia Wklej z oryginalnymi współrzędnymi WKLEJORYG, które zapewnia dokładne umiejscowienie.

Aby wyświetlać wszystkie otwarte rysunki jako oddzielne elementy na pasku zadań Windows, należy ustawić wartość polecenia TASKBAR na 1. Do szybkiego przełączania między wszystkimi otwartymi plikami służy kombinacja klawiszy Alt+TAB, lub CTRL+TAB, gdy chcemy przełączą się tylko między plikami rysunkowymi z rozszerzeniem .dwg. Jeżeli na pasku zadań ma być wyświetlany tylko aktywny rysunek, należy ustawić wartość polecenia TASKBAR na 0. Pliki rysunków do dalszego wykorzystania należy zapisać tak samo, jak w innych aplikacjach Microsoft Windows. Można również określić ustawienia dla automatycznego zapisu i tworzenia kopii zapasowych (Opcje: Otwórz i zapisz: Środki ochrony pliku), jak również można zapisać tylko wybrane obiekty (PISZBLOK). Podczas pracy z rysunkiem należy go często zapisywać. Zapisywanie chroni przed utratą pracy na wypadek utraty zasilania lub innego niespodziewanego zdarzenia. Aby utworzyć nową wersję rysunku bez naruszania oryginału, można zapisać go pod inną nazwą. Pliki rysunków mają rozszerzenie dwg i dopóki nie zostanie zmieniony standardowy format plików, w którym będą zapisywane rysunki, formatem tym będzie najnowszy format pliku rysunku. Jest to optymalny format dla kompresji plików i do pracy w sieci.



Enlarge
3.3 Naprawa, przywracanie i odzyskiwanie plików rysunku

Jeżeli plik rysunku został uszkodzony, użytkownik może odzyskać niektóre lub wszystkie dane przez zastosowanie poleceń, które wyszukują i naprawiają błędy. W przypadku pojawienia się błędu, informacja diagnostyczna jest zapisywana w pliku acad.err, który można umieścić w raporcie błędu. Plik rysunku zostanie oznakowany jako uszkodzony, jeżeli zostaną wykryte uszkodzone dane lub jeśli użytkownik zapisze plik po błędzie programu. Jeżeli uszkodzenie nie jest poważne, można czasem naprawić rysunek, otwierając go. W innym przypadku można wykorzystać polecenie z menu górnego: Plik: Narzędzia rysunkowe , lub wpisać polecenia:

  • NAPRAW. Przeprowadza test i próbuje otworzyć dowolny plik rysunkowy.
  • TEST Odnajduje i naprawia błędy w aktualnie otwartym pliku rysunku.

Testowanie pliku generuje opis problemów dotyczących pliku rysunku i zalecenia dotyczące ich poprawiania. Po włączeniu testu należy określić, czy program ma spróbować naprawić wykryte problemy. Błędy w rysunku mogą być spowodowane problemami ze sprzętem, brakiem lub spadkiem napięcia, błędami użytkownika lub problemami z oprogramowaniem. Zapisując regularnie swoją pracę, można zminimalizować utratę danych w przypadku uszkodzenia systemu. W przypadku problemów użytkownik może przywrócić plik kopii zapasowej rysunku. W oknie dialogowym Opcje, na karcie Otwórz i zapisz użytkownik może zaznaczyć, aby kopie zapasowe były tworzone podczas zapisywania rysunku. Jeżeli ta opcja zostanie zaznaczona, za każdym razem przy zapisywaniu rysunku poprzednia wersja rysunku zostanie zapisana w postaci pliku o tej samej nazwie i rozszerzeniu .bak. Plik kopii zapasowej znajduje się w tym samym folderze co plik rysunku. Można powrócić do wersji rysunku zapisanej w pliku kopii zapasowej, zmieniając rozszerzenie pliku .bak w Windows Explorer na plik o rozszerzeniu .dwg. Aby zapobiec zastąpieniu pliku oryginalnego, można skopiować taki plik do innego folderu. Jeśli zostanie włączona opcja automatycznego zapisywania, rysunek będzie zapisywany w określonych odstępach czasu. Domyślnie pliki zapisywane automatycznie mają tymczasowo przypisaną nazwę: nazwa pliku _a_b_nnnn.sv$. Nazwa pliku to nazwa bieżącego rysunku; a określa, ile razy dany plik rysunku został otwarty w tej samej sesji; b określa, ile razy dany plik rysunku został otwarty w różnych sesjach; nnnn to liczba losowa. Takie tymczasowe pliki są automatycznie usuwane, kiedy rysunek zostanie formalnie zamknięty. Te pliki nie są usuwane w przypadku awarii programu lub utraty zasilania. Aby odzyskać poprzednią wersję rysunku z automatycznie zapisanego pliku, trzeba przed zamknięciem programu zmienić nazwę tego pliku poprzez zmianę jego rozszerzenia na .dwg (zamiast .sv$). Program może zakończyć pracę niespodziewanie na skutek problemu ze sprzętem, utraty zasilania lub problemu z oprogramowaniem. W takim przypadku możliwe jest przywrócenie plików rysunku, które były otwarte. Jeśli wystąpi awaria programu, można zapisać wyniki bieżącej pracy w innym pliku. Plik ten używa formatu Drawing File Name_recover.dwg, gdzie Drawing File Name_recover.dwg jest nazwą pliku bieżącego rysunku. Podczas uruchomienia AutoCAD po awarii programu lub systemu, uruchomi się Menedżer naprawy rysunku. Menedżer naprawy rysunku wyświetla listę wszystkich plików rysunku, które były otwarte. Lista zawiera następujące typy plików rysunku:

  • Pliki rysunku (DWG)
  • Pliki szablonów rysunku (DWT)
  • Pliki standardów rysunkowych (DWS)

Uwaga: pliki niezapisane, które były otwarte podczas awarii, nie będą wyświetlane przez Menedżer naprawy rysunku. Po rozpoczęciu pracy należy regularnie zapisywać rysunki. Dla każdego rysunku można wybrać i otworzyć, jeżeli istnieje, jeden z poniższych plików:

  • Nazwa Pliku Rysunku_recover.dwg
  • Nazwa Pliku Rysunku_a_b_nnnn.sv$
  • Nazwa Pliku Rysunku.dwg
  • Nazwa Pliku Rysunku.bak

Uwaga: pliki rysunku, pliki kopii zapasowej i naprawione są wyświetlane w kolejności sygnatur czasowych stamps&mdash, czyli czasu, kiedy zostały zapisane po raz ostatni. Jeżeli okno Naprawianie rysunku zostanie zamknięte przed naprawieniem wszystkich uszkodzonych rysunków, można je otworzyć później za pomocą polecenia NAPRAWRYSUNEK.



Enlarge
Enlarge
4.1 Zmiana widoków

Widok można panoramować, aby zmienić położenie w obszarze rysunku, lub zmienić jego powiększenie. Za pomocą opcji Szybki polecenia NFRAGM (dostępnego w pasku Standard, lub w menu górnym poleceniu Widok: Nowy fragment: Szybki można dynamicznie panoramować obraz, przesuwając urządzenie wskazujące. Polecenie NFRAGM działa jak panoramowanie w fotografii, czyli nie zmienia powiększenia i lokalizacji obiektów w rysunku; zmienia się tylko widok.




Enlarge
4.1a Zmiana widoków - zoom

Widok można zmniejszać i zwiększać za pomocą polecenia zoom (dostępnego z menu górnego w poleceniu Widok: Zoom: wiele opcji, lub w postaci rozwijanej z paska Standard). Polecenie to działa podobnie jak opcja przybliżania i oddalania w aparacie fotograficznym. Polecenie ZOOM nie zmienia rozmiaru obiektów w rysunku (nie przeskalowuje ich); zmienia tylko powiększenie rysunku. W czasie opracowywania szczegółów większego rysunku, często zachodzi potrzeba obejrzenia efektu pracy w szerszej perspektywie. Polecenie Zoom Poprzedni umożliwia szybki powrót do poprzedniego widoku. Obszar prostokątny rysunku można szybko powiększyć poleceniem Zoom Okno, określając jego dwa przekątne narożniki. Lewy dolny narożnik obszaru staje się lewym dolnym narożnikiem nowego obrazu. Kształt powiększonego obszaru nie musi odpowiadać powstałemu widokowi, pasującemu do kształtu rzutni. Używając opcji Zoom Szybki, możesz dynamicznie przesunąć urządzenie wskazujące do dołu lub do góry. Prawym kliknięciem możesz wyświetlić skróty menu z dodatkowymi opcjami. Podobnie funkcjonuje środkowe pokrętło myszki z pokrętłem, pokręcenie którego do przodu lub do tyłu powoduje zmianę powiększenia względem punktu wskazywanego przez myszkę.. Polecenie Zoom Obiekt umożliwia wyświetlenie widoku w największym powiększeniu, które obejmuje wszystkie zaznaczone obiekty. Polecenie Zoom Zakres umożliwia wyświetlenie widoku w największym możliwym powiększeniu, które obejmuje wszystkie obiekty w rysunku. Widok ten obejmuje obiekty na warstwach, które są wyłączone, ale nie obiektów na warstwach zablokowanych. Polecenie Zoom Wszystko umożliwia wyświetlenie granic siatki zdefiniowanych przez użytkownika albo zakresu rysunku w zależności od tego, co jest większe.



Enlarge
4.1b Zmiana widoku - podgląd

W dużym projekcie można szybko ustalać nowe widoki w oknie, które może wyświetlić cały rysunek. W obszarze Podglądu występuje okno widoku — prostokąt oznaczający obwiednię widoku znajdującego się w bieżącej rzutni. Możesz zmienić widok rysunku, definiując w oknie Podglądu ramkę nowego widoku. Aby panoramować cały rysunek, przesuń okno widoku. Przycisków paska narzędzi Podgląd można użyć do zmiany powiększenia obrazu w oknie podglądu lub stopniowej zmiany wielkości obrazu. Zmiany te nie mają wpływu na widok w obszarze rysunku



Enlarge
4.1c Zmiana widoku - podgląd

Aby zwiększyć cały rysunek, zmniejsz okno widoku. Aby zmniejszyć rysunek, odpowiednio zwiększ okno widoku. Wszystkie opcje panoramowania i zoom kliknij lewym przyciskiem myszy. Kliknięcie prawym przyciskiem myszy powoduje zakończenie operacji powiększania lub pomniejszania. W oknie podglądu używany jest wyłącznie widok z bieżącej rzutni. Obraz w oknie Podgląd jest aktualizowany w czasie wprowadzania zmian do rysunku i wybierania różnych rzutni. W złożonych rysunkach można zwiększyć sprawność działania programu, wyłączając dynamiczne aktualizowanie danych w oknie Podgląd. Po wyłączeniu tej opcji obraz w oknie Podgląd jest aktualizowany tylko kiedy aktywne jest okno Podgląd.



Enlarge
4.1d Zapisywanie i przywracanie widoków

Określone widoki można zapisać z nazwami (menu górne. Polecenie Widok: Nazwane widoki...) i następnie przywrócić je do układu i wydruku lub gdy konieczne jest odwołanie się do określonych szczegółów. Widoki można tworzyć i zapisywać za pomocą polecenia WIDOK lub KAMERA. Widok nazwany utworzony za pomocą polecenia WIDOK zawiera określone powiększenie, pozycję i orientację. W każdej sesję rysowania można przywrócić ostatnio wyświetlany widok w każdej rzutni oraz do dziesięciu wcześniejszych widoków. Nazwane widoki i kamery są zapisywane razem z rysunkiem (nie są tworzone nowe pliki) i gotowe do użycia w każdej chwili. Podczas tworzenia układu można przywrócić nazwany widok lub aparat do rzutni w układzie. Przy nazywaniu i zapisywaniu widoku zapisywane są następujące funkcje:

  • Powiększenie, środek i kierunek widoku
  • Kategoria widoku przypisywana do widoku (opcjonalnie)
  • Lokalizacja widoku (karta Model lub karta konkretnego układu)
  • Widoczność warstw w rysunku podczas zapisywania widoku.
  • Lokalny układ współrzędnych
  • Perspektywa 3D
  • Przekrój na bieżąco
  • Styl wizualny
  • Tło

Nazwany widok można przywołać do bieżącej rzutni. Nazwane widoki stosuje się do:

  • Tworzenia układu.
  • Przywracania widoku często używanego podczas pracy w obszarze modelu.
  • Określania, który widok obszaru modelu ma być wyświetlany przy otwieraniu rysunku.

Przywracanie widoku wyjściowego dokonujemy za pomocą polecenia zoom.

Ćwiczenie: Utwórz rysunek np. prostokąta i okręgu a następnie zapisz oddzielnie widoki o nazwach: Prostokąt i Okrąg.



Enlarge
Enlarge
4.2a Tworzenie rzutni w obszarze modelu

Rzutnie to obszary wyświetlające różne widoki twojego modelu. W czasie pracy na karcie Model możesz (poleceniem z menu górnego Widok: Rzutnie: Nowe rzutnie...) podzielić obszar rysunku na jeden lub kilka sąsiadujących widoków zwanych rzutniami obszaru modelu. W dużych lub złożonych rysunkach, wyświetlenie wielu widoków skraca czas potrzebny na powiększenie, pomniejszenie lub przesunięcie pojedynczego widoku. Pominięte w jednym widoku błędy ukażą się w innych. Rzutnie utworzone na karcie Model wypełniają całkowicie obszar rysunku i nie nakładają się na siebie. Po wprowadzeniu zmian w jednej rzutni, inne zostaną automatycznie zaktualizowane. Na ilustracji przedstawiono trzy rzutnie modelowe. Można też tworzyć rzutnie na karcie Układ. Rzutnie te, zwane rzutniami układu, służą do zorganizowania widoków rysunku w arkuszu. Użytkownik może przemieszczać rzutnie układu oraz zmieniać ich rozmiar. Za pomocą rzutni układu użytkownik ma więcej możliwości sterowania wyświetlanym obrazem; może, na przykład, zablokować niektóre warstwy wybranej rzutni układu, co nie spowoduje zmian w innych rzutniach układu. Za pomocą rzutni obszaru modelu możesz wykonać polecenia:

  • Panoramowanie; zoom; ustawienia lokalizacji, siatka i tryby ikony LUW; i przechowywanie widoków nazwanych.
  • Zapisz układ współrzędnych użytkownika dla poszczególnych rzutni.
  • Rysuj z jednej rzutni na drugą w czasie wykonywania polecenia.
  • Nazwij ustawienia rzutni, aby można jej było ponownie użyć na karcie Model lub wprowadź je na karcie układu.

Bardzo pomocne jest ustawienie w poszczególnych rzutniach różnych układów współrzędnych, szczególnie podczas pracy z projektami trójwymiarowymi




Enlarge
4.2b Dzielenie i łączenie rzutni w obszarze modelu

Aktywne rzutnie obszaru modelu można rozdzielić np. na dwie nowe rzutnie poleceniem z menu górnego Widok: Rzutnie: 2 rzutnie. Dwie rzutnie można połączyć poleceniem z menu górnego Widok: Rzutnie: Dołącz, jeśli mają wspólną krawędź tej samej długości. Jeśli użytkownik używa wielu rzutni, jedna z nich jest rzutnią bieżącą i reaguje na wejścia kursora i polecenia widoku. W bieżącej rzutni kursor pojawia się nie jako strzałka, lecz jako krzyżyk, a obwiednie rzutni są podświetlone. Rzutnię bieżącą można zmienić w dowolnej chwili z wyjątkiem sytuacji, kiedy wykonywane jest polecenie Przeglądaj. Aby uczynić rzutnię bieżącą, kliknij wewnątrz niej lub przełącz rzutnie, naciskając klawisze CTRL+R. Aby narysować linię wykorzystując dwie rzutnie obszaru modelu, należy rozpocząć przez kliknięcie na bieżącą rzutnię, następnie uczynić drugą rzutnię bieżącą przez kliknięcie wewnątrz niej, wreszcie określić punkt końcowy linii w drugiej rzutni. W dużym rysunku, możesz wykorzystać tę metodę do narysowania linii od szczegółu w jednym narożniku do szczegółu w odległym narożniku. Ustawienia rzutni modelowych mogą zostać zapisane pod określoną nazwą poleceniem z menu górnego Widok: Rzutnie: Nowe rzutnie...: Nowa nazwa i później odtworzone Widok: Rzutnie: Nazwane układy rzutni. Nie trzeba więc ustawiać rzutni i widoków za każdym razem, gdy są potrzebne. Ustawienia zapisane dla rzutni to między innymi

  • Liczba i położenie rzutni
  • Widoki zawarte w rzutniach
  • Ustawienia siatki i siatki lokalizacyjnej dla każdej rzutni
  • Ustawienia wyświetlania ikony LUW dla każdej rzutni

Można utworzyć listę, wywołać i usunąć dostępne ustawienia rzutni. Ustawienia rzutni zapisane na karcie Model mogą zostać wstawione na kartę układu w obszarze arkusza.

Ćwiczenie: Utwórz dowolny rysunek a następnie utwórz Nowe 3 Rzutnie Prawo. Rozdziel dowolną rzutnię tego układu na 2 pionowo i potem scal je z powrotem w jedną.