Biografia Riemann, Georg Friedrich Bernhard

From Studia Informatyczne

(Przekierowano z Biografia Riemann)
Enlarge

Georg Friedrich Bernhard Riemann (1826-1866) - niemiecki matematyk.

Przypisuje się mu bardzo istotny wpływ na rozwój współczesnej matematyki. Pewne wyobrażenie o tym jak wiele zdziałał Riemann na polu matematyki może dać lista metod, twierdzeń i pomysłów nazwanych jego nazwiskiem: twierdzenie Riemanna-Rocha o funkcjach algebraicznych, powierzchnie Riemanna, całka Riemanna, lemat Reimanna-Lebesgue'a o całkach trygonometrycznych, geometria Riemanna, hipoteza Riemanna, macierze Riemanna w teorii funkcji abelowych, funkcja dzeta Riemanna, metoda Riemanna rozwiązywania cząstkowych równań różniczkowych typu hiperbolicznego i wiele, wiele innych. Pomimo faktu, że Riemann napisał bardzo niewiele prac, z których jeszcze mniej udało się oddać do publikacji, to jednak każda z nich była osiągnięciem olbrzymiej wagi, bogatym w nowatorskie idee.

Odręczne notatki Riemanna, którymi wspomagał się podczas swoich wykładów, 1859
Enlarge
Odręczne notatki Riemanna, którymi wspomagał się podczas swoich wykładów, 1859

Na Uniwersytecie Berlińskim Riemann uczęszczał na wykłady tak doskonałych matematyków, jak: Jacobi, Steiner czy wreszcie Dirichlet, który stał się jego wykładowcą, nauczycielem i przyjacielem. Uznaje się, że to właśnie znajomość z Dirichletem zaważyła na rozwoju zdolności naukowych Riemanna. W 1851 r. w Getyndze Riemann otrzymał doktorat za rozprawę poświęconą teorii funkcji zespolonych, a w trzy lata później został docentem prywatnym po przedstawieniu dwóch prac: O przedstawieniu funkcji przy pomocy szeregu trygonometrycznego oraz O hipotezach leżących u podstaw geometrii. Pierwsza z tych prac poświęcona była badaniom warunków Dirichleta rozwijalności funkcji na szereg Fouriera. Riemann rozwinął tu i uogólnił wyniki swego nauczyciela. Jego druga praca o geometrii może jeszcze silniej pchnęła rozwój myśli matematycznej i fizycznej na obecne tory. Autor sklasyfikował w niej wszystkie istniejące rodzaje geometrii, łącznie z rodzącymi się już geometriami nieeuklidesowymi, oraz wykazał możliwość tworzenia dowolnych ilości nowych przestrzeni. Praca ta umożliwiła powstanie ogólnej teorii względności Einsteina.

Riemann został nastepnie wykładowcą na Uniwersytecie w Getyndze. Na jego pierwszy wykład przyszło podobno osiem osób, a na następne jeszcze mniej. Riemann miał bowiem początkowo trudności w prowadzeniu wykładów. Oto co napisał jednak po pewnym czasie: „(...) Moja początkowa nieśmiałość już trochę ustąpiła i przyzwyczaiłem się myśleć więcej o słuchaczach niż o sobie samym i czytać z ich twarzy, czy mogę iść naprzód, czy też muszę raz jeszcze wyjaśnić zagadnienie.” Wkrótce nieśmiałość Riemanna ustąpiła całkowicie i dzięki jego starannym przygotowaniom do wykładów uzyskiwał coraz lepsze rezultaty w nauczaniu. W wykładach swych korzystał często z wielu wyników, których nie opublikował. Po jego śmierci udało się jednak, dzięki pilnym i długotrwałym staraniom, zebrać notatki jego słuchaczy. W ten sposób powstał dodatek do zebranych prac Riemanna, wydany dopiero prawie czterdzieści lat po jego śmierci.



Opracowanie: zespół wsparcia multimedialnego