Biografia Maurolico, Francesco

From Studia Informatyczne

(Przekierowano z Biografia Maurolico)
Enlarge

Francesco Maurolico (łac. Franciscus Maurolycus) (1494-1575) – włoski matematyk i astronom.

Wieloletnia praca Maurolico przyczyniła się do rozwoju takich gałęzi wiedzy jak geometria, optyka, mechanika, muzyka czy astronomia.

Cosmographia (1543) posłużyła Jeanowi Piccardowi lata później w pomiarze południka
Enlarge
Cosmographia (1543) posłużyła Jeanowi Piccardowi lata później w pomiarze południka

Urodzony w Mesynie, Maurolico wywodził się z greckiej rodziny, która osiedliła się na Sycylii po upadku Konstantynopola w 1453 r.. Otrzymał solidne wykształcenie. W 1521 r. przyjął święcenia kapłańskie, a w 1550 r. wstąpił do zakonu Benedyktynów, osiadając w Monastero di Santa Maria del Parto a Castelbuono. Dwa lata później został wyświęcony na opata Cattedrale San Nicolò di Messina. Maurolico poszedł w ślady swego ojca zostając mincmistrzem Mesyny. Przez pewien czas zajmował się również utrzymaniem fortyfikacji miasta w imieniu cesarza rzymsko-niemieckiego Karola V, a także pracował jako nauczyciel synów Juana de Vegi, namiestnika Karola na Sycylii. Maurolico, znajdując się przez cały ten okres pod patronatem wielu bogatych i wpływowych osób, w latach 1548-40 przebywał na zamku Pollina na Sycylii, jako gość tamtejszego markiza, gdzie przystosował jedną z wież do prowadzenia badań astronomicznych. Jego długoletnie obserwacje nieba doprowadziły m.in. w 1572 r. do odnotowania obecności supernowej w gwiazdozbiorze Kasjopei. W 1569 r. Maurolico został wyznaczony na stanowisko profesora Uniwersytetu w Mesynie.

Wiele spośród dzieł Maurolico zawiera nowatorskie, jak na ówczesne czasy, elementy i pokazuje szeroki wachlarz zainteresowań tego uczonego. Praca Photismi de lumine et umbra, skończona w 1521 r., a wydana pośmiertnie w 1611 r., dotyczy problemu załamania światła oraz próbuje wytłumaczyć zjawisko tęczy. Rozprawa z 1575 r. Arithmeticorum libri duo zawiera pierwszy znany dowód przeprowadzony za pomocą indukcji matematycznej. W tym samym roku, w Opuscola mathematica, Maurolico podjał próbę obliczenia środka ciężkości różnych ciał. Jego, zlecona przez senat Mesyny, praca Sicanicarum rerum compendium (1553) przedstawia historię Sycylii, w którą zostały wplecione fakty autobiograficzne autora. Z kolei metodologia pomiarów Ziemi, opublikowana w dziele Cosmographia (1543), posłużyła Jeanowi Piccardowi w pomiarze południka. Maurolico jest ponadto autorem wielu tłumaczeń tekstów starożytnych, autorstwa m.in. Euklidesa czy Archimedesa.



Opracowanie: zespół wsparcia multimedialnego